ACORN0212_0213_12209 - Sprekende Onze-Lieve-Heer bij de Peperbus te Oostende

Da was nu ekir e vint en je droenkte nog ol vele. ’t Was ’n droenkoard, ’n èèwigen droenkoard en ieder kèèren osten verbie ’t kerkhof kwaamde: “Goen avond, Schèèsje”. Nu da’s goed. Mo, zeg se vrouwe, “mo da je goe toch altiet zovele drienkt” en ze wiste zie dadde; ieder kèèren otten verbie ’t kerkhof kwaamde ’s aves, datten da zeide. En zeg se tegen e vriend etwoa van em of van eur, ja ‘k weten ’t ik ook niet: “Da’s kurieus” zeg se “ieder kèèr” zeg se “je mag a zoe droenke zien of datten wilt, otten verbie ’t kerkhof komt zegten: “Navond, Schèèsje”. M’on em eki vast ên.”“E wê j’aam ee”.“Osten da nog eki durf zeggen, ‘k gon zeggen: naven grote droenkoard”.Nu da’s goed, je komd’ie op ’n avond, je was were goed gepieperd: “Naven Schèèsje”. En z’aa sie da goord ee: “Naven, grote droenkoard”. Die vint êd em zoedanig verschoten, datten em te bedde geleid êt en datten der nie mier ütgekommen is. Da was van verschot.

Een dronkaard ging iedere avond voorbij het kerkhof terwijl hij zei: "Goedenavond, Schèèsje!" Op een avond ging de vrouw van de dronkaard stiekem op het kerkhof zitten. Toen haar man daar voorbij kwam en zei: "Goedenavond, Schèèsje!", antwoordde de vrouw: "Goedenavond, grote dronkaard!" De dronkaard was zo geschrokken dat hij snel in zijn bed ging liggen. Hij is er nooit meer uitgekomen.

A. Cornelis, Gent, 1958

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (kust)

185

fabulaat

Schèèsje    Schèèsje   

Onze Lieve Heer    Onze Lieve Heer   

Oostende    Oostende