Hoofdtekst
Mijn moeder gaf olle jare ’n pond beuter an de paters die rondkwamen. Diene pater kwam ne keer, en mijn moeder ’n ha juste geen bitje in huis. Ie ging vors, ferme viesgezind. ’s Anderdags, geen beuter meer, geen melk meer. Ze gaat naar Ieper en vertelde da ’t verzekers was deur diene pater. Ze kreeg zout mee voor in de keern en in ’t drinken van de koeien. Nen dag of zesse derachter, ze gaven were normaal, pianowijziges an. Maar ’n weke of viere derachter, ze spannen den hond en de karre in om de melk naar ’t stad te voeren, en binst da ze ’t gereed doen, ze zien in de scheure nen haze zitten. Ie zat onder de meulen. "Zien me wieder wel?" zegt vadere. Ze gaan kijken mee den bollanteern. "Ja, ja’t, ie plakt zijn poten, ’t es nen haze. Me gaan olles toedoen en me gaan ’n doôslaan os me werekeren." Ze komen were, en zieder mee ne stok de scheure in. Ze zoeken olles of; geen ‘haze meer te zien. Der lag daar nen helen tas (hoop) te dessen. Os diene scheurtas utgedossen is: were geen melk meer. Z’hên were moeten gaan naar de paters, z’hên were zout g’had en ’t was ol were normaal. De pater hè were achter beuter gekommen, en z’hên toen nooi nie meer g’had van kwaad.
Beschrijving
Een boerin gaf ieder jaar een pond boter aan de paters. Toen een pater op een dag langskwam en de boerin net geen boter in huis had, liep de pater slechtgehumeurd weg. De volgende dag kon men op die boerderij geen boter meer maken. De boerin ging naar de paters van Ieper aan wie ze vertelde wat er was gebeurd. Van de geestelijken kreeg de boerin zout om in het botervat en in het water van de koeien te strooien. Zes dagen later gaven de koeien weer melk. Toen men de melk vier weken later met de hondenkar naar de stad wilde brengen, zag men in de schuur een haas zitten. De boer sloot de haas op in de schuur en besloot het dier bij zijn terugkeer dood te slaan. Na afloop van de tocht naar de stad was er echter geen haas meer te vinden in de schuur. Daarna kon men weer geen boter meer karnen, zodat men terug naar de paters van Ieper moest. Ook deze keer hielp het zout. Een tijdje later kwam er opnieuw een pater boter vragen. Nadat men de geestelijke boter had gegeven, heeft men op de boerderij geen last meer gehad van het kwaad.
Bron
G. Speecke, Leuven, 1959
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (menen en omstreken)
86
Moeder van de informant
fabulaat
Naam Overig in Tekst
paters van Ieper   
Ieper (paters van)   
Naam Locatie in Tekst
Wervik   
Plaats van Handelen
Ieper   
