Hoofdtekst
Ze moen nie zeggen da bestoa nie of dat is nieten, ’t gonne dan’k gon zeggen dat is juste. Dan’k zeggen damme oarienk voarden no de west en damme ton ton met ’t stroopnet giengen no de Schelde en no Blankenberge en nor overal en Bresjes. En m’adden wieder in Blankenberge ewist, ewê kiek je kent em ook goed die meevoaren êt, Gusten rys, en m’adden wieder ’n oenderd kilo of zesse scharding verkocht in Blankenberge. Mo ‘ken wistennie van die dochter mo die moeder van die dochter aad altied die name ad, verstoait. En ze vizelden zieder azo tegen makander en ze dein zieder. ‘k Zeggen ik nondedju toch.Me komen wieder in zèè en me liggen wieder an de Pèèrdemart, an de Schelde an ’t stropen. ‘k zeggen ik tegen euder: “’k verstoan ik mien doa nie an wiene s ter ier goande of wiene apert der ier? “En da vromêns adde juste ezeid, die dochtre: “Omme den êelt nie ’n winnen, zoe je gin èèn mi moeten vangen”. Dat is ’n oardig zeggen. M’ê wieder eten, me liggen wieder voor üs stroopnet, ‘k ên ik edoan mê eten, ‘k goan ik op dek en kieken ik en, ’t was nacht. “Wê” ‘k zeggen “van sichten wannèèr ê me wieder e lucht op nüze fokkemast?” Verstoait?“Wieder e lucht op üze fokkemast?” En ‘k zeggen: “Bê ja”. En ‘k zeggen: “Kiedeki nê”. En ze kwamen zieder der üt en in èène kèè ’t is weg. En aamedekèè da was ton voo d’aven van Zèèbrugge, zo’n grote Scheldevorch, boef op üze steven. Men adden mor’n anker mi jen lepel, e korkboeie en la vollen. Me kommen wieder not üs en da gienk aaltied: “Tik, tik, tik, tik, tik, tik, rikke tikke tik...” ‘k Zeggen ik : “Godverdomme”. “Wêja” zegt de mèèstre, “ê je gie nog oord van oengeluktitters?” En ‘k zeggen: “Jaa’k, is da dat?” En ‘k zeggen: “Ze zeggen assan dan da kreukels zien van üt de bakkerien, mo ten is ier gin bakkerie” tegen hem. Mo ik was doa nie benauwd van. Mo me kommen wieder ier in Nieupoort en Koareltje Liete doa, de schelen, voarde mee voe joengen en me giengen wieder do no Tiechems om e glas bier. Die joengen komt doz datten verschrikt is an boord en ik mi den amer der achter en on’k gunter sloegen ’t stoa gunter e on’k gunter sloegen ’t was an de ziede. Aaltied van ’t èèn op ’t ander.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Enkele vissers hadden in Blankenberge zo'n zeshonderd kilo vis scharding verkocht. De vissers hadden gezien dat enkele vrouwen tegen elkaar stonden te fluisteren. Ze wisten echter niet dat één van die vrouwen de dochter van een heks was. De dochter had gezegd: "Als we de helft niet krijgen, dan zal je geen enkele vis meer moeten vangen". Toen de vissers 's nachts op de Schelde bij de Paardenmarkt hun netten hadden uitgegooid, was een een vreemd lichtje in de mast te zien. Even later was het lichtje verdwenen. Bij de haven van Zeebrugge zat er plots een grote Scheldevorch (vogel) op het schip. Toen de vissers huiswaarts gingen, hoorden ze de hele tijd een getik. Toen de scheepsjongen terugkwam van een café in Nieuwpoort, waar hij een glas was gaan drinken, was hij doodsbang.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (kust)
9
memoraat
Naam Overig in Tekst
Scheldevorch   
Naam Locatie in Tekst
Nieuwpoort   
Plaats van Handelen
Zeebrugge   
Blankenberge   
Nieuwpoort   
Schelde   
