BVANG0103_0103_44716

Kludde met zijn hacht.Vroeger klapten ze hierachter… Dat was kludde met zijn hacht. Wat heilige dat was weet ik ook niet. Maar nu, bediejeme was daar een jongen en die wilde van zijn leven niet binnenkomen 's avonds. Ik zal hem eens hebben, zei de moeder. Ze ging met een hacht achter een hust zitten. Nu, bediejeme – dat venke was zeker een jaar of vijf – nu, bediejeme, als hem daar was, ze rammelde zo eens met die hacht, ze grommelde zo eens. Maar die heeft dat nooit niet meer gedaan. Die lag binnen met de schrik op 't lijf.

Een moeder wiens zoon 's avonds nooit wilde binnenkomen, besloot de jongen een poets te bakken. Ze ging met een ketting achter een struik zitten en gromde eens toen haar zoon voorbijkwam. De jongen schrok daar zo erg van dat hij daarna altijd tijdig naar huis is gekomen.

B. Van Grieken, Leuven, 1965

1.5 Plaaggeesten

antwerps (westerlo en omgeving)

186

fabulaat

Houtvenne    Houtvenne