Hoofdtekst
Gestorven kinderen krakelen.Daar waren ne keer twee kinders die gestorven waren. En z’hân eer dat de kinders daar waren, ne peter gevraagde, maar nie gepeisd dat er tweeë zouden geweest hên, newaar.En as diene peter aan da kerkhof passeerdege:“’t Es mijn peetjen!”“’t Es mijn peetjen!”“’t Es mijn peetjen!” zei ’t een.“’t Es mijn peetjen!” zei ’t ander.En ie zei dat tegen de pastere en de paster zei, as ’t ie nog passeerdege, en as ’t ie dat hoordege, dat ie moest zeggen dat ie alle twèè ouder peetse was.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Twee kinderen waren kort na hun geboorte gestorven. Voor de geboorte van de kinderen had men iemand gevraagd om peter te zijn, maar men wist natuurlijk niet dat er twee kinderen in plaats van één zouden geboren worden. Toen de peter op het kerkhof kwam, hoorde hij een stem roepen: "Het is mijn peter!", waarop een andere stem zei: "Het is mijn peter!" De man ging naar de pastoor en vertelde wat hij had gehoord. Daarop trok de pastoor naar het kerkhof en zei: "Die man is peter van jullie alletwee". Daarna heeft men niets vreemds meer gehoord.
Bron
R. De Geeter, Gent, 1952
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
oost-vlaams (zuiden)
102
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Sint-Maria-Oudenhove   
