Hoofdtekst
Om schat aan te wijzen.Vruger oep d'hoef van mijne noenkel gebeurde is 't volgende sé: oep ne kier ware noenkel Jan, noenkel Gust en noenkel Frans bijeen oep d'hoef. Hun moeder die zee: "Kom is ne kier nor bove nor ons Ons-Lieve-Vrouwke.""Wat is er dan, moeder", vraagde de zeuns.Ze zee: "'s Aves hoer ik dat hier allemaal bonze bove. En dan zien ekkik boven e man hielemaal in 't wit mè ne langen baard."Noenkel Jan, die noeit 's aves daar was, geloefde 't nie. "Allé, vanavend blijf ek is thuis", zeet'em.Oep e zeker uur, 't was altij 't zelfden uur, hoerde ze't. Ne vriend van noenkel Jan, ne gendarm of ne polis, die was erbij en die zee: "Wacht, 'k gon iest m'n wapes hale!" Dan ginge ze same nor bove. En daar zage ze ne witte man mè e licht, hielemaal in 't wit die mens, mè ne langen baard. En die man wees nor noenkel Jan. Dat is altij zoe gebleve totta't huis wier afgebroken. Ons Maria veronderstelde da die mens ze geld erges had weggestoke en na z'n doed terugkomde oem te wijze waar ze geld lag. Mor ba den afbraak van 't huis hebbe ze noeit geld gevonne.
Onderwerp
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz.   
Beschrijving
In een hoeve hoorde men 's avonds omstreeks hetzelfde tijdstip boven altijd een gebons. Er verscheen dan een man met een licht, die helemaal in het wit was gekleed en een lange baard had. De geest wees naar Jan, een bewoner van het huis. Maria veronderstelde dat de geest geld kwam aanwijzen dat ergens verborgen lag. Bij de afbraak van het huis heeft men echter niets gevonden.
Bron
P. Smets, Leuven, 1965
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
antwerps (tss. antw. agglomeratie en rupelstreek)
106
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Hove   
