TBERG0070_0071_21905

19B’’’’ Maar die, ja, en ze zei: "Mijn man was veel sterker nog dan ik," zei ze. En die ja, maar het is zonde dat zo’n mensen sterven want… Je kunt dat niet geloven. En als die dan bezig was, met die foto. Dan had die die pijn die dat kind had, en dan liep dat zweet zo van die haar kop van tijd. Maar dat moest je zien, wat die dan deed. En dan bedemen (weldra) begon die gaan te zweten. En dan begon die gaan te zweten en dan had die de pijn die onze Jos had. "Dat kindje ziet veel af, madam," zei ze. Kunnen jullie geloven dat zoiets allemaal bestaat? y2 Eh.19B’’’’ Wat ben je nu aan het peizen (denken) van mij, dat ik aan het zot worden ben?y2 Nee, dat geloof ik wel dat die bestaan. Maar je weet geen nu nog die dat doen hier?19B’’’’ Nee, dat weet ik niet.y2 Dan ging ik ook eens.

Een vrouw uit Brussel kon mensen genezen, zelfs wanneer ze alleen over een foto van de zieke beschikte. Wanneer de vrouw bezig was met genezen, leed ze pijn en was ze helemaal bezweet. De vrouw nam dan de pijn van de zieke tijdelijk over. De vrouw beweerde dat haar overleden man nog meer genezende krachten had gehad.

T. Bergen, Leuven, 2003

2.2 Tovenaars

vlaams-brabants (groot-aarschot)

19B''''

fabulaat

Langdorp    Langdorp   

Brussel    Brussel