Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ADESM0113_0114_29857 - Spokerij op hofstede te Latem

Een sage (mondeling), 1955

Hoofdtekst

Spokerij op hofstede te Latem.'k He kik euk altijd heuren verteln dat er daar te Latem, bij boer Verbeken, dat dat daar euk alzeu spooktegen. Op zekere nacht in de winter hoordege de boerinne geruchte in huis, 't kwam gelink uit de keuken. Se stoottege' heure man wakker en waarlijk hij hoordege 't ook, se peisdegen al dat er dieven in huis waren en de man, ne sterken boer, sebiet op, ie omsteekt 't lucht maar hij en ziet of en hoort niemand en alles was goe gesloten. Ie es mee moeite wer' in zeen bedde of 't es weerom 'tzelfde. Den boer, de boerinne en zelfs de kinders allemale op en wa zien ze daar, potten, pannen en kasrol'n 't stond al te dansen op de kannebank, ge weet wel, ne kannebank da was e gemetst verhoog in de boerekeukens waar da de kirn, melkkuipe, potten en pannen opgezet wierd'n, en meteen zien ze zulder precies gelijk al schapen dien 't een achter 't ander deur ulder keuken marcheerdegen. Die mensen waren heel de nacht dood va schuite en 's anderdaags verteldegen ze dat natuurlijk an ulder gebuurs. 't Een geloofdege dat en 't ander niet, 't was selfs so verre dat er daar ezo ne komieke gebuur was die zei: "'k Sal ekik t' aven ook ne keer komen kijken en mee ne schaapbok pakken veur dood te doene!” Allez, 's aves kwamen der daar viere vijf geburen, meer uit kerieusheid of om wad anders, waken bij boer Verbeken. Se rooktegen een pijpe en verteldegen wat en 't was lange stille. Maar ast ezo rond den twaleven was begost de pantomine. Alleman verschoot, de kirn stond te wachelen en potten en pannen stonden weerom te reutelen en te dansen op de kannebank. En de gebuur die eest de stoutsten was dee bijkans in zijn broek van d' eeuwige schuite. Figuurlijk za'en ze weerom die schapen, maar Lowie en ha geen goest om een te pakken, 's Anderdaags es boer Verbeken naar Gent gegaan bij de paters, ze zeen mee tweeë gekomen en z' hè'n nen halven dag rond 't hof gelopen en gelezen dat 't zweet van hun aangezicht liep; die plagerij es dan toch ophouen en boer Verbeke hee dan tans gene last meer g'had.

Onderwerp

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

Beschrijving

Op een boerderij in Latem spookte het. Op een winternacht hoorde de boerin een geluid dat uit de keuken leek te komen. De boer geloofde dat er dieren in huis waren en ging naar beneden. Daar was echter niets te zien. De boer lag nog maar net terug in zijn bed of het lawaai begon opnieuw. De boer, de boerin en de kinderen stonden op en zagen de potten en pannen dansen op de gootsteen. In de keuken zagen ze zelfs schapen op een rij lopen. De mensen stonden doodsangsten uit en vertelden de volgende dag aan hun buren wat ze hadden meegemaakt. De volgende avond kwamen enkele mannen de wacht houden in de boerderij. Om middernacht begon de spokerij opnieuw. De volgende dag ging men bij de paters te rade. Twee geestelijken overlazen de boerderij tot de zweetdruppels van hun gezicht rolden. Daarna gebeurden op die plaats geen vreemde zaken meer.

Bron

A. Desmyter, Gent, 1955

Commentaar

1.4 Luchtgeesten
oost-vlaams (zuiden: bevere en oudenaarde)
36
fabulaat

Naam Locatie in Tekst

Bevere    Bevere   

Plaats van Handelen

Latem    Latem