Hoofdtekst
35 Euh, wat hebben we daar nog, dè. Er is ergens ook een verhaal of een legende over een mannetje die hier ergens in de duinen moet wonen, gewoond hebben. En die was in de tijd in de duinen - hij woonde daar ergens in een klein stulpje - was hij in de duinen een geldstuk kwijtgeweest, nogal een belangrijk geldstuk en hij was altijd aan het zoeken, maar op een zekere dag kwam de duivel en zei "Maatje, ‘t is tijd, je mag mee met me." Maar dat mannetje zei: "Jamaar, ik moet dat geldstuk nog vinden." "Jamaar," zei de duivel, "Tututut [= het doet er niet toe]." En hij sleurde hem bij zijn vest mee, maar dat mannetje vond een middel toch om die vest los te doen en ervan tussen te knijpen, en de duivel heeft hem schijnbaar niet meer gevonden en gezegd: "Enfin, als het zo is, zoek dan maar verder ten ewige dage." Dus zeggen ze, als je nu in de duinen ergens een oud ventje tegenkomt dat op zoek is achter zijn geldstuk, geef hem snel een munt zodat hij ervan af is en dat hij in vrede kan rusten, ‘k zal het zo zeggen.I Jaja.
Beschrijving
In de duinen woonde een mannetje dat op zoek was naar een geldstuk. Op een dag kwam de duivel bij het mannetje en zei: "Kom, het is tijd. Je moet met mij meegaan". Het mannetje antwoordde echter: "Jamaar, ik moet dat geldstuk nog vinden". De duivel sleurde het mannetje mee, maar het mannetje wist zich te bevrijden. Daarop zei de duivel: "Als het zo is, zoek dan maar voor eeuwig verder". Wanneer je in de duinen een oud mannetje tegenkomt, dat een geldstuk zoekt, dan moet je hem snel een geldstuk geven zodat hij in vrede kan rusten.
Bron
W. Bode, Leuven, 2001
Commentaar
6. Sagen - Sprookjes
west-vlaams (blankenberge)
35I
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Blankenberge   
