Hoofdtekst
Onder den iërsten oorlog toen laogen hie Duijtsers in Uukeve. En die gingen altijd loupen veur de weerewouf. En dat waor aardig: dao waor zoë ene groëte zwarten hónd, dèi waor van niemes (niemand) hé, en ’n biës, get verschrikkeliks, zoë ’n muil! (gebaar). Iedereen waor dao schów veur, mer de anger luj die zaogen hem niet zoëveul, hé, die mósjten bènnen blijven. En dèi ging dan tegen het wachhuuske staon van de Pruuschen, zoë mèt z’n veurste puuj (poten). Mer die scheten in hun brook van den angs!… (En toen, hèit dèi eemes get gedaon?) Nei, … nao e paar maond, toen hèit inins neemes miër dèin hónd gezeen. Dao waor niks gebeurd. Mer dao waoren d’rs, die wouwen hebben dat dat toch de weerewouf waor.
Beschrijving
Tijdens de eerste wereldoorlog waren de Duitsers gekazerneerd in Uikhoven. De soldaten waren erg bang voor de weerwolf, die meestal verscheen in de gedaante van een grote zwarte hond. Enkele maanden later leek de weerwolf verdwenen te zijn.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
U/I/422
WOI
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Duitser   
Naam Locatie in Tekst
Uikhoven   
Plaats van Handelen
Uikhoven   
