Hoofdtekst
In Iêlen in de wiètering dao spoêkden het zagte de minse vreuger. Dao laep altiëd ’n geit. Ze dorste dao ’s aoves neet mie boete kömme. Ich bèn dao dèk langsgekomme, maa ich noeit niks gezièn.
Beschrijving
Omdat in Elen altijd een geit kwam spoken, durfden de mensen er 's avonds niet meer buiten te komen.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
127
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Eisden 
Eisden 
Plaats van Handelen
Elen
Elen