CDEWA0385_0386_16380 - Verzonken hoeve te Vlissegem

Wo dat de Vermeire’s nu weunen, was ’t er ’n boerderie. Da was zo’n slicht volk. ’t Kwam dor ’n schoaier en ’t meisse zei: "’k Durven gin brood geven, want de boer got ’t zien, je tekent dat oltied an”. En de schoaier zei tegen da meisse: "Mak daj weg ziet, pak j’n kleren en got er van deure. Mo je meugt nie ommekieken”. ’t Meisse liep weg en kost ’t nie loaten van ’n ki achter heur te kieken en ze zag heel de hofstee zienken in twi euren. Nu is dat d’hofstee "Ter Biest”, die d’er achter ligt. Die platse wo dat die hofstee verzoenken is, wordt nie bewerkt, ’t is dor ollene mo riet.

De meid van een boerderij in Vlissegem weigerde brood te geven aan een schooier omdat ze zeker wist dat de boer het zou ontdekken. Daarop sprak de schooier tot de meid: "Pak je kleren en ga ervandoor! Maar je mag niet achteromkijken!" Toen de meid vertrok, kon ze het toch niet nalaten even achter zich te kijken. Zo zag de meid de hele boerderij in twee uur tijd in de grond zakken. Op de plaats waar die boerderij is verzonken, heeft men later het land nooit meer bewerkt.

C. Dewaele, Leuven, 1967

4. Historische sagen

west-vlaams (oostkust)

581

fabulaat

Vlissegem    Vlissegem   

Vlissegem    Vlissegem