JVENK0363_0364_10604 - Helderziende

Heden ten daag nog bestuon toch nog raar zake woe me verstand toch ouch van stil stuit, woe ich neet aan oet kan. Höbder neet dèkker hure sprièke van den helderziende hiej buove aan Mestreech? Ich bèn persoenlik biej hem gewaes. En ze hauwe mich gezag van tevuere dat ich niks hoofde te zègge tièngen hem woevuer dat ich keem. En ich zag ouch niks. Dow zag er zoe tiènge mich: "Komt ge voor uw eige zelve of komt ge voor ene andere persoon?" Ich zèg: "Ich kom vuer m’n eigen zelve, menier". "Dan geef me het een of het ander voorwerp dag ge op u draagt." Ich gaaf hem m’ne pas. Iè pak dae pas in z’n han en iè zag het toch zjus. Zonger te sprièke, zonger dat ich hem get zag, zag er het mich toch zjus waat ich hauw. En dao kosj ich neet aan oët, dao versteeng ich niks van. En dat kosj er neet as er neet m’ne pas hauw. En ich höb er dat nie hure zègge. Maa het genièze keem neet oet. Waal waat mich waas, dat kosj er mich zjus zègge. En de minse die dao nao hem ginge meusjte dao alleamaol nao dezelfde optiek (apotheek) guon, dao kraegder twie fleskes, in Mestreech oppe mert 71. Dao meusj ich ’s aoves tien dröppels van laote valle in e glaas mèt water en van dat anger ouch.

Op een dag ging een boer naar een helderziende in Maastricht. De boer moest de man een voorwerp geven dat hij bij zich droeg. Daarop gaf de boer de helderziende zijn identiteitskaart. Daardoor wist de man onmiddellijk aan welke kwaal de boer leed. Hij is er echter nooit in geslaagd de kwaal te genezen. Alle mensen die naar die helderziende man waren geweest, moesten naar dezelfde apotheek gaan. Van de apotheker kreeg de boer twee flesjes, waarvan hij iedere avond twee druppels in een glas water moest oplossen.

J. Venken, Leuven, 1968

2.2 Tovenaars

limburgs (maasvallei)

459

memoraat

Mattieu    Mattieu   

Meeswijk    Meeswijk   

Maastricht    Maastricht