MDESC0074_0075_14978 - Paarden kunnen niet voorbij kapel met wijtewagen

Vroeger, me moeder e dat nog verteld, en z’ên ’t zieder oek nog edaon: an de pèrd’n ’s angerdags most’n e liek voer’n most’n ze nulder ossan zegg’n: “Je gao moet’n e liek voer’n!” en twee sukers in nulder mule stek’n. Ja, ze voerd’n toen nog ’t liek mi e witt’n waog’n, mi ezo e grote witte bastiere d’r over. En an de pèrd’n toene mi d’n waog’n an ’t Zwienlands kapelletje kwam’n, ze most’n zieder stille staon. Kiek, ’t staot dao nog ossan. Ja, a ze zieder dao most’n stille staon, of a ze zieder nie verder e kust’n, ‘k wet’n ’t ik nie, wi. Meer e wet’n ke d’r oek nie van.

Als de paarden een lijk moesten vervoeren, dan moest men de dieren één dag van tevoren waarschuwen en ze bovendien twee suikerklontjes geven. Toen de paarden op een dag een witte lijkwagen moesten trekken, konden ze niet voorbij het Zwienlands kapelletje. De dieren bleven daar stilstaan.

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

135

Moeder van de informant

fabulaat

Zwienlands kapelletje (Poperinge)    Zwienlands kapelletje (Poperinge)   

Poperinge    Poperinge