Hoofdtekst
Biej os tiegeneuver woenden ’n man en ’n vrouw en die woeren ouch altied uever spoeken en heksen aan ’t kalle, en op ene kiêr waas ze ouch ins aan ’t vertèlle; die zeen now doêd, dat woeren auw minse."Ja’, zaet ze, "wië höbbe dat ins mètgemaak". Dat waas Pierke de Rut hiej van Mechele. Die sliëpde biej ene boer op de sjeur (schuur) in zoe ’n aud bèd, en dao in eine kier ’s nachs, e gemiauw in die sjeur. "En wië loege dao ouch", zag ze, "wië loege zoe ene maeter of tien van dat bèd aaf en dao laag Pierke in. Dat waas zoe e klei bèdje, en daomèt in eine kier veer katte op edere stumpel van ’t bèd - dat waas zoe e bèd ineingehouwd van päöl - op edere stumpel van det bèdje zaat ’n kat en die reupde maar: "Pierke, Pierke sliëpste (slaapt ge?)? Pierke, pierke slaope! Pierke slaope!" en in eine kier begoste ze te speule", zagter, "e meziëk dat höb ich noets gehuurd", zagter "en ich en de mins wièr pakden os biejein en eweg, en we loëte Pierke ligge", zagte ze.
Onderwerp
SINSAG 0603 - Andere Begegnungen mit sprechenden Katzen.
  
Beschrijving
Pierke sliep bij een boer in de schuur. Op een nacht hoorde Pierke plots gemiauw. Even later zaten er op elke hoek van het bed een kat. De kat riep: "Pierke, Pierke, slaap je?" Daarop hoorde Pierke muziek.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
116
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Pierke   
Naam Locatie in Tekst
Maaseik   

