Hoofdtekst
Op ne zekere nacht klopt de kapelaon bê mich aon. Ich in broek en hum op. De kapelaon zee: "Gaat ge niet mee naar de koster, ik zou een vrouw moeten bedienen." Wê saomen nao de köster. Ich klop aon: "Wie dao?" riep de köster. "’t Is hie Frans Cleykens, zeg köster, ge moet moet opstön, mee de kapelaon meegön een vrouw bedienen." "Jaomar", zee de koster, "witte wa, ich zal oech de sleutel van de kerk en van de sacristij geven, is da goed?" Da was goed. We gingen nao de kerk. De kapelaon trok zên dingen aon in de sacristij. We gingen nao de vrouw en toen zagen we iniêns ver weg e lichteke hiên en wiêr gön. "Wat is dat, Frans?" zee de kapelaon. "Ah, meniêr kapelaon, da is e dwaoslicht." "Maar wat is dat juist?" "Da weet ich nie zjust, meniêr kapelaon, da is e maaike of ne piepel, dieê licht gift." "Weet ge wat Frans, als we ’t nog zien, als we terugkomen, gaan we ernaar toe."Toen we terugkwamen, zagen we ’t wiêr. ’t Wemelde hiêr en wiêr. "Gaat ge mee, Frans?" - "Nieê, zulle." - "Waarom niet?" - "Denkte gê da ich in ’t waoter gön verloren loêpen?" - "Sommigen beweren dat dat zieltjes zijn van ongedoopte kinderen." - "Da weet ich nie, meniêr kapelaon, mar da geluêf ich toch nie."
Onderwerp
SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht 
SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht 
Beschrijving
Op een nacht vergezelde Frans de kapelaan die een vrouw de Laatste Sacramenten moest geven. Onderweg zag het tweetal een dwaallichtje. Daarop sprak de kapelaan: "Als we het lichtje op de terugweg nog zien, dan gaan we erheen". Toen de mannen op de terugweg het dwaallichtje weer zagen, zei de kapelaan: "Wel Frans, ga je mee? Sommigen beweren dat dwaallichtjes de zieltjes van ongedoopte kinderen zijn". Daarop antwoordde Frans: "Neen, ik ga niet mee! Denk je soms dat ik in het water wil verdwalen?"
Bron
C. Ooms, Leuven, 1968
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
limburgs (beringen en omstreken)
59
memoraat
Naam Overig in Tekst
Frans
Frans
Laatste Sacramenten
Laatste Sacramenten
Naam Locatie in Tekst
Lummen
Lummen