OMATT0210_0211_18737 - Toverheks herkend door een verwonding.

En da van in de Kerkeweg heje dat al gehoord? Ewel alle nachten was er dare muziek en dans maar de mensen en zagen niets. En d’er heet er ook ne keer enen die van verre kwam in geweest. Zekren dag hen d’er ne keer twee pensjagers, allez onze aan ’t dansen waren hé, in geschoten en alles was weg maar ze vonden dare een gouden snuifdoze. En nen tijd nadien gingt er enen van die pensjagers naar Holland en hihj had die snuifdoze mee. En da wijf kendige die snuifdoze en zo kendigen ze diene mens die dare die snuifdoze kwijt was. Da was ook een toveresse zè. En wete hoe dat da kwam danze bij da wijf kwamen. Diene vent, diene penser hé was in nen staminee (herberg) gegaan en was alzo aan ’t klappen (spreken) gerocht bij een vrouwe. En aan ’t vertellen hé van ’t een en ’t ander. En die vrouwe kost mee ’t kwaad ommegaan. En oje zeit: "Ge moet daar gaan dansen." En duurdige da maar ne second. En diene vent die dat hoordige vertellen haalt zijn snuifdoze uit en zegt: "De die hebbe’k ik daar gevonden." "Maar dat is de mijne", zegt da wijf. En da wijf was in een oge geschoten.

Iedere nacht hoorde men in de Kerkweg muziek, hoewel er niets te zien was. Op een dag vonden twee stropers een gouden snuifdoos op de weg. Toen één van die stropers naar Holland ging met de snuifdoos, ontmoette hij daar een vrouw die de doos herkende en wist aan wie ze toebehoorde.

O. Mattheeuws, Leuven, s.d.

1.5 Plaaggeesten

west-vlaams (grens oost- en zeeuws-vlaanderen)

365

fabulaat

Kerkweg (Maldegem?)    Kerkweg (Maldegem?)   

Maldegem    Maldegem   

Holland    Holland