Hoofdtekst
Heit hat altyd koopman west. Tseard Kuorke neamden se him. Hy wie faek op stap mei omke Piter. Sy reizgen dan fan 't iene loazjemint nei 't oare. 't Wienen doe noch jonge bazen.
Sa wienen se us yn 't folksloazjemint fan Terwispel. Dêr wie Jan Kluwer ek. Dat wie in hiele greate keardel. Hy hie in skeareslyp/skjirreslyp. Hy roan winters en simmers mei bleate fuotten. It grize hier hong him healwei de rêch. Hy hie ek in lang burd en wie in greate rizige keardel. En hy seach sa raer út syn egen, dat elkenien soe bang foar him wurde. Hy hie in wikseldaelder.
Dy kear pleagen heit en dy him. Doe woardde hy lulk en sei: "Jimme krije fannacht geen wenk in de ogen. Ik sal de peerden de hele nacht danse laten."
Se leinen noch mar krekt op bêd of dêr bigong it lieve leven al. It wie in stik leven, dat heit en dy koenen mei gjin mooglikheit yn 'e sliep komme. Us Piterom wie net gau bang. Hy sprong fan bêd en gong nei Jan Kluwer ta. Doe seach er raer op. Jan Kluwer hie net in droege tried oan him. Hy baeide yn 't swit. Hy wie dweil en dweil.
"Ast net gau ophâldste, dan stjerst hjir ûnder myn hannen", sei Piterom.
Doe wie 't út. De hynders woarden ynienen stil.
Sa wienen se us yn 't folksloazjemint fan Terwispel. Dêr wie Jan Kluwer ek. Dat wie in hiele greate keardel. Hy hie in skeareslyp/skjirreslyp. Hy roan winters en simmers mei bleate fuotten. It grize hier hong him healwei de rêch. Hy hie ek in lang burd en wie in greate rizige keardel. En hy seach sa raer út syn egen, dat elkenien soe bang foar him wurde. Hy hie in wikseldaelder.
Dy kear pleagen heit en dy him. Doe woardde hy lulk en sei: "Jimme krije fannacht geen wenk in de ogen. Ik sal de peerden de hele nacht danse laten."
Se leinen noch mar krekt op bêd of dêr bigong it lieve leven al. It wie in stik leven, dat heit en dy koenen mei gjin mooglikheit yn 'e sliep komme. Us Piterom wie net gau bang. Hy sprong fan bêd en gong nei Jan Kluwer ta. Doe seach er raer op. Jan Kluwer hie net in droege tried oan him. Hy baeide yn 't swit. Hy wie dweil en dweil.
"Ast net gau ophâldste, dan stjerst hjir ûnder myn hannen", sei Piterom.
Doe wie 't út. De hynders woarden ynienen stil.
Onderwerp
SINSAG 0882 - Der Wechseltaler (Teufelsgulden) wird mit viel Mühe erworben, und kehrt immer in die Tasche zurück. 
SINSAG 0882 - Der Wechseltaler (Teufelsgulden) wird mit viel Mühe erworben, und kehrt immer in die Tasche zurück. 
Beschrijving
Vader is koopman. Tseard Kuorke noemt men hem. Hij is vaak op stap met oom Piter. Jonge kerels zijn het. Ze reizen van het ene naar het andere logement. Ze verblijven in het logement van Terwindsel. Daar verblijft ook Jan Kluwer. Een grote, vreemd uitziende kerel. Hij is scharensliep en heeft een tovermuntstuk. Vader en oom plagen hem. Hij wordt boos en zegt dat ze die nacht geen oog dicht zullen doen, hij zal de paarden laten dansen. Ze liggen amper in bed, daar begint het lawaai al. Ze kunnen niet in slaap komen. Oom Piter is niet bang. Hij springt uit bed en gaat naar Jan Kluwer toe. Hij kijkt vreemd op. Jan Kluwer baadt in zijn zweet. "Als je niet gauw ophoudt" zegt Piter "dan sterf je hier onder mijn handen." Ineens zijn de paarden stil.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 64, verhaal 4
Commentaar
3 juli 1966
Der Wechseltaler (Teufelsgulden) wird mit viel Mühe erworben, und kehrt immer in die Tasche zurück.
Naam Overig in Tekst
Tseard Kuorke
Tseard Kuorke
Piter
Piter
Jan Kluwer
Jan Kluwer
Terwindsel
Terwindsel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21