ACORN0230_0230_12228 - Van drie weggelopen paters

En aamedekei mien voader zegt - ja j’is dood en begraven - en zegten tegen mien: “Go je mei no zei?” “k Zeggen: “Jaa’k voader, ‘k gon mei no ze”. “Dat is doa nie goed” zegten, “Dat zien doa gin mênschen die doa zien; dat zien doa mênschen om aal de mênschen benouwd te maken op hèèl ’t strange.“Go je mei” zeiten “mi me?” ‘k Zeggen: “Jaa’k, ‘k gon mei voader mi je” . O me wieder op ’t strange gaon, - ja ’t is èèst de dünen voo da je op ’t strange goat - mo me kosten wieder op ’t strange nie wi, me mêns. Da me wieder aal dein da me wilden, ik en mien voader zaliger, j’is dood en begraven, me kosten wieder op ’t strange nie geraken, me kosten nie. En dat êt ton ofgenomen ewist en da woaren drie poaters die weggelopen woaren üt neuder kloosters, die da dein.

Een vader en een zoon die in de duinen wandelden, geraakten niet op het strand omdat ze daar vreemde figuren zagen. Later bleken het drie weggelopen paters uit een klooster te zijn geweest.

A. Cornelis, Gent, 1958

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (kust)

205

fabulaat

Koksijde    Koksijde