Hoofdtekst
In keardel fan 'e Harkema dy wie oan 't murdejeijen. 't Wie saterdeijoune en net letter as tolve ûre. 't Wie oan 'e Singel. Doe tocht er: Hea, dêr brânt noch ljocht. 't Kom út in húske wei en doe't er goed taseach, tocht er: Hea, dêr steane bûten guon foar de glêzen. Dat binne lju dy't harkje. Ik sil har de warheit us sizze. Hwant dy lju ha dêr neat noadich. Hy kom tichterby, mar doe wie 't ien húske fierder as dat er miende.
Der stienen gjin minsken foar it glês, mar 't wie in nochteren fôlle mei de foarste poaten yn 't finsterbank, dy stie dêr to sjen, hwat der yn 'e hûs gebeurde. Doe woarde dy murdejeijer bang en makke dat er fuort kom.
Der stienen gjin minsken foar it glês, mar 't wie in nochteren fôlle mei de foarste poaten yn 't finsterbank, dy stie dêr to sjen, hwat der yn 'e hûs gebeurde. Doe woarde dy murdejeijer bang en makke dat er fuort kom.
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   
Beschrijving
Een man uit Harkema is op bunzingjacht. Het is zaterdagavond, tegen twaalf uur. Hij ziet in een huisje licht branden. Er staan mensen naar binnen te gluren. Als hij dichterbij komt, staat er een veulen met zijn voorpoten op de vensterbank te kijken wat er binnen gebeurt. De man wordt bang en gaat er vandoor.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 66, verhaal 1
Commentaar
10 juli 1966
Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).
Naam Locatie in Tekst
Harkema   
Singel   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
