Hoofdtekst
35.23 Een die haar kindje ziek was. Haar ja, haar kindje was dood.9 Ziek.35.23 En ze kwam daar door en toen was ze naar Onze-Lieve-Vrouw gelopen.9 En het was in de kerk gebleven omdat ze zo goesting had voor wijndruiven.35.23 Ja, allé, vertel maar verder, jij kent het beter dan ik.9 En toen zijn er twee wijndruiven uit de tros die ze in haar hand had tot voor dat mens gerold, om die wijndruiven aan dat kindje te geven. En ze hebben godweet hoe dikwijls al geprobeerd die proberen te vervangen door houten wijndruiven dan, zoals die die daar instonden. Maar ze houden niet, ze vallen altijd maar terug uit.Toen hadden ze geen goeie colle (lijm), nu hebben ze betere colle (lacht).X Je gelooft daar niet in?36.23 Neen, jong, absoluut niet.9 Ik wel, ik geloof daarin.Ja, Lisa, iedereen heeft zijn gedachten daarover.9 Waarom zou dat niet kunnen gebeuren, daar gebeuren toch mirakelen in Godsname.36.23 Ja, daar gebeuren zeker mirakelen, maar welke mirakelen? Heb je ooit een mirakel geweten waar ene met één been gegaan is en die terugkwam met een tweede?9 Ja, maar nu verlang je al te veel, hé.36.23 Oh, ja, het zijn mirakelen. Als ik dat zie, dan geloof ik ook aan mirakelen.
Onderwerp
SINSAG 0344   
Beschrijving
Een vrouw wiens kind doodziek was, ging naar het houten Mariabeeld dat in de kerk stond. Plots vielen er twee wijndruiven van de tros die Maria vasthield op de grond. Men heeft de druiven er nooit meer kunnen aan plakken.
Bron
E. Meeus, Leuven, 1985
Commentaar
8. Legenden
limburgs (tongeren)
35.23
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Maria   
Onze Lieve Vrouw   
Naam Locatie in Tekst
Tongeren   

