ADEHA0063_0063_42493

Onzichtbare spoken.Mijn nonkel – die woonde in Oolen – en Domien Vervoort dat waren bieboeren en die hadden hun korven, 's Zomers te Retie op de hei staan. En als ze daar gingen naar zien dan gingen ze gewoonlijk 's avonds weg. Tegen Retie aan hoorden ze iets. Ze zegden: "Ze zingen." Dat was precies gelijk in de processie en die zang kwam altijd maar dichterbij. Aan den molen hoorden ze stappen. Mijn nonkel ging in het midden van den steenweg en langs weerskanten hoorde hij het gaan en ze zongen "danig", heel schoon. En hij hoorde goed dat de eene op blokken ging en de andere op schoenen en de andere op "sloeffen". De eerste van de processie had zijn klak van zijn kop genomen, en toen de laatste voorbij was stond ze weer op zijn kop. En ze zagen daar allemaal niets van, maar die zang ging stilaan weer weg. Domien was niet meer te zien. Hij roept, hij roept en toen kwam die onder een doornstruik uit. Ze gingen naar den pastoor en die zei: "Daar moet ge niet van verschieten. In Retie zijn er meer heksen dan ge denkt, want die dansen hier arm aan arm rond de kerk!"

Twee imkers hadden hun bijenkorven in de zomer op de heide in Retie gezet. Toen de twee imkers 's avonds vertrokken om naar hun korven te gaan kijken, hoorden ze in de verte een gezang zoals in een processie. Het gezang was wondermooi en kwam steeds dichterbij. Toen men bij de molen voetstappen hoorde, ging één van de imkers in het midden van de weg staan. De man voelde hoe de pet van zijn hoofd werd getild. Hij hoorde voetstappen van klompen, schoenen en pantoffels. Even later kreeg de man zijn pet terug. Zijn vriend was van schrik onder een struik gekropen. De imker ging naar de pastoor en vertelde wat hij had meegemaakt. De geestelijke reageerde met de woorden: "Daar moet je niet van schrikken! In Retie wonen meer heksen dan je denkt. Ze dansen hier arm in arm rond de kerk!"

A. De Haes, Leuven, 1943

2.1 Heksen

antwerps

53

Oom van de informant

fabulaat

Herentals    Herentals