Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

KBRUY0166_0168_45395

Een sprookje (mondeling), 1991

Hoofdtekst

Assepoester
Assepoester, dat was ook een meisje, die met haar vader en moeder leefde en op een keer stierf die moeder. De vader trouwde met een ander, maar die had ook al twee dochters. Die kwamen dan bij hun wonen. Die moeder dat was toch maar een stoute, een slechte zulle. Assepoester moest altijd maar vanachter blijven werken, en die twee andere zaten van voor in de kamer. En altijd schoon kleren aan. Maar Assepoester, die zat daar toch niet veel mee in. Die was altijd content en die zong.Maar op een keer dan gaf de koning een groot feest. Die twee meisjes werden uitgenodigd. En toen dacht ze: "Daar zou ik toch ook zo graag eens heen gaan, naar zo'n groot feest." En ze zat daarachter zo, in haar achterkeuken en ineens stond er een fee voor haar.Die had een stokske bij en die kon alles toveren. En die zei welk haar grootste wens was? "Ja," zei ze, "ik zou zo graag eens naar dat feest gaan, maar dat gaat niet hé. 'k Heb geen kleren." En die toverde toen, dat zij een heel schoon kleed had. "Ja," zei ze, "Maar nu ben ik er nog niet." Toen toverde ze dat ze twee paarden met een koets had. Toen ging ze daarin zitten en ze reed naar 't kasteel.Op 't kasteel was zij de schoonste, want de zoon van de koning kwam altijd maar met haar dansen, 't Was om een prinses. Dan kon hij kiezen. Op den duur kwam hij haar vragen om mee te dansen. Hij had er lang mee gedanst. Maar de fee had gezegd: "Om twaalf uur gaat de toverij over. Dan moet ge zien dat ge hier terug zijt."En ineens ziet ze dat 't bijna twaalf uur is. En ze loopt zo hard als ze kan buiten, en van de trappen. En nu verliest ze daar een schoentje. En zij in die koets, en ze kwam maar juist op tijd thuis, dat de koets verdween. En haar kleren ook. Toen had ze weer ouwe kleren aan. En toen zat ze weer in de keuken. Maar ze had daar toch hard van genoten, dat ze op zo'n feest geweest was.Nu, die twee andere meisjes kwamen ook thuis. Moeder vroeg hoe 't geweest was. "Ja, de feest was goed, maar de koningszoon heeft geeneens met ons gedanst." Hij had altijd maar met Assepoester gedanst.Maar dan, enkele dagen later, dan kwam er een bericht, dat een van die meisjes haar schoen verloren had. En dat ze die mocht komen halen. Maar daar kwam die iemand niet halen. Ja, Assepoester had maar één schoen, want de andere was weggetoverd.Ze kwamen dan ook waar zij woonde. Die twee meisjes pasten die schoen. Die wrongen zo hard ze konden om hun voet daar in te krijgen. Maar dat lukte niet, ze hadden veel te grote voeten. Dan vroeg de prins, omdat ze bijna in alle huizen geweest waren, of ze nog een dochter hadden. "Neen," zeiden ze eerst. Maar op den duur zei die moeder toch: "Ja, we hebben nog een meisje, maar die is daar niet geweest." Zodus dat kon daar niet van zijn. "Jamaar, mag ik die toch eens zien?" En toen gingen ze die roepen. En toen deed die koningszoon die schoen aan Assepoester haar voet. En die paste juist.Toen mocht ze mee naar 't kasteel, en ze kreeg chique kleren, en ze trouwde met de koningszoon. En ze leefden nog lang en gelukkig.

Onderwerp

AT 0510 - Cinderella and Cap o' Rushes    AT 0510 - Cinderella and Cap o' Rushes   

Beschrijving

Assepoesters vader hertrouwde nadat zijn vrouw was gestorven. De stiefmoeder van Assepoester had zelf ook al twee dochters, die bij hen kwamen wonen. De dochters van de stiefmoeder droegen altijd mooie kleren en deden niets, terwijl Assepoester het vuile werk moest doen. Toen de koning een groot feest gaf, werden de dochters van de stiefmoeder uitgenodigd. Assepoester zat in de keuken, toen daar plots een fee verscheen, die een toverstokje had, waarmee ze vanalles tevoorschijn kon toveren. De fee toverde mooie kleren, twee paarden en een koets voor Assepoester, die vervolgens naar het feest vertrok. Assepoester was het mooiste meisje dat daar aanwezig was en de prins danste altijd met haar. Toen Assepoester zag dat het bijna twaalf uur was, haastte ze zich naar buiten, want de fee had gezegd dat de toverkracht om middernacht verbroken zou worden. In haar haast verloor Assepoester een schoentje. Ze was net op tijd thuis en zag de kleren en de paardenkoest verdwijnen. Enkele dagen later werd het bericht verspreid dat in het kasteel een schoentje was gevonden. De prins wilde de eigenares van het schoentje terugvinden en trok met de gevonden schoen op pad. De dochters van de stiefmoeder probeerden hun voet in het kleine schoentje te wringen, maar dat lukte niet. Toen ze uiteindelijk toegaven dat er nog een meisje bij hen woonde, ging de prins naar Assepoester en trok haar moeiteloos het schoentje aan. Assepoester mocht mee naar het kasteel, trouwde met de prins en leefde nog lang en gelukkig.

Bron

K. Bruynseels, Leuven, 1991

Commentaar

7. Sprookjes
antwerps (nijlen)
17
fabulaat

Naam Overig in Tekst

Assepoester    Assepoester   

Naam Locatie in Tekst

Nijlen    Nijlen