Hoofdtekst
Ik heb maar één ding onthouden van dien duitsen schaper, dat ik nog een keer heb horen vertellen. Dat was op een boerderie en ’t volk in dien tijde, ze mosten nog alles afpekken met de pekke en dat moste toen gebonden zijn met d’hand. Ze hadden binst de weke gepekt en ze gingen de zondag dat binden, lijk of dat er toen vele gewrocht was de zondag. Nu, ’t volk ging ook naar den duitsen schaper om hulpe, omdat ze hadden licht gedaan had. Ze mosten ulder allemale nereleggen aan ’t ende van ’t stik en ’t mochte geen één opkijken binst dat hij dat werk dei. De poester hadde een beetje te kurieus geweest en de dien hadde een keer gekeken binst dat ze bezig waren en j’hadde alzo een masse rômannetjes gezien die dat werk deden van dat opbinden. Als ze gedaan hadden, al de reken dat de poester hadde moeten binden waren nog open, maar niet gebonden.
Onderwerp
SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   
Beschrijving
Op een boerderij moesten de mensen op zondag het koren bijeenbinden. Omdat ze dat niet graag deden, vroegen ze hulp aan de Duitse schaper, die hen opdroeg op hun buik op de grond te gaan liggen zonder te kijken. De koewachter kon zijn nieuwsgierigheid echter niet bedwingen en zag een hele troep rode mannetjes die het koren bijeenbonden. Even later was al het werk gedaan, behalve het deel van de nieuwsgierige koewachter.
Bron
K. Erard, Leuven, 1966
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (ieper)
21
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Duitse schaper   
Naam Locatie in Tekst
Sint-Jan   
