Hoofdtekst
Der wennen earne in pear rike lju. Dy hienen in faem, dy wie net binaud. Op in joun, doe wienen de hear en de frou to praten en de faem wie allinne thús. It hûs stie op in iensum plak. Doe hearde dy faem hwat by de doar. Sy hearde, dat guon seinen: "Wy sille in gat ûnder 'e doar meitsje en dêr troch krûpe." It wienen rovers. De faem wist de sabel to hingjen yn 'e sliepkeamer fan de hear. Dy helle se gau op.
De rovers wienen oan 't graven. Doe't it gat great genôch wie stuts ien syn holle der troch. De faem krijt de sabel en hout him de kop ôf. Dan lûkt se it lichum troch it gat hinne.
Fuort dêrnei stekt de twadde rover syn holle troch it gat. Dy makket deselde reis. Dat giet sa mei de trêdde, de fierde, de fyfte, de seisde, mar mei de sawnde wie 't ho. Dy luts syn holle werom, hy fortroude 't saekje net. Mar de faem hie him rekke. 't Plaske wie der ôf.
Jierren letter wie de faem ûnderweis nei stêd ta. Sy soe nei de merk om boadskippen.
Doe kom der har in hynder en wein achterop.
De man frege: "Mei ride?"
Jonge ja. De faem gong njonken him sitten.
Mar doe't se him yn 't gesicht seach, tocht se: "Hea, it is krekt, as ha 'k dy earder sjoen."
It bigong bot to waeijen en 't hynder rekke op 'e kletter. Doe waeide de man de hoed fan 'e holle ôf. En doe seach se, dat er it plaske miste en doe wist se ek fuortdaelks hwa't it wie. Sy sprong gau fan 'e wein ôf en makke dat se fuort kom.
De rovers wienen oan 't graven. Doe't it gat great genôch wie stuts ien syn holle der troch. De faem krijt de sabel en hout him de kop ôf. Dan lûkt se it lichum troch it gat hinne.
Fuort dêrnei stekt de twadde rover syn holle troch it gat. Dy makket deselde reis. Dat giet sa mei de trêdde, de fierde, de fyfte, de seisde, mar mei de sawnde wie 't ho. Dy luts syn holle werom, hy fortroude 't saekje net. Mar de faem hie him rekke. 't Plaske wie der ôf.
Jierren letter wie de faem ûnderweis nei stêd ta. Sy soe nei de merk om boadskippen.
Doe kom der har in hynder en wein achterop.
De man frege: "Mei ride?"
Jonge ja. De faem gong njonken him sitten.
Mar doe't se him yn 't gesicht seach, tocht se: "Hea, it is krekt, as ha 'k dy earder sjoen."
It bigong bot to waeijen en 't hynder rekke op 'e kletter. Doe waeide de man de hoed fan 'e holle ôf. En doe seach se, dat er it plaske miste en doe wist se ek fuortdaelks hwa't it wie. Sy sprong gau fan 'e wein ôf en makke dat se fuort kom.
Onderwerp
AT 0956B - The Clever Maiden Alone at Home Kills the Robbers   
ATU 0956B - The Clever Maiden Alone at Home Kills the Robbers.   
Beschrijving
Een paar rijkelui had een dienstmeisje dat niet bang was. Op een avond was ze alleen thuis. Toen hoorde ze rovers bij de deur zeggen dat ze een gat onder de deur zouden maken en er doorheen zouden kruipen. Het meisje wist de sabel in de slaapkamer van de heer te hangen en haalde die. Toen het gat groot genoeg was, stak één van de rovers zijn hoofd er door. Het meisje pakt de sabel en houwt hem het hoofd af. Dan trekt ze het lichaam door het gat heen. Kort daarna steekt de tweede rover zijn hoofd door het gat. Hem gebeurt hetzelfde. Dat gaat zo met de derde, de vierde, de vijfde, de zesde, maar met de zevende niet meer. Die trok zijn hoofd weer terug, hij vertrouwde het zaakje niet. Maar het meisje had hem geraakt. Het kapje was eraf. Jaren later was het meisje onderweg naar de markt in de stad. Er kwam haar een paard en wagen achterop gereden en ze mocht meerijden. Toen ze de voerman aankeek, dacht ze hem te herkennen. Even later waaide de hoed van de man zijn hoofd af en ze zag dat hij het kapje miste. Ze sprong gauw van de wagen af en maakte dat ze weg kwam.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 79, verhaal 29
Commentaar
7 augustus 1966
The Clever Maiden Alone at Home Kills the Robbers
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
