PKNAB0468_0470_6908 - Duivel verschijnt aan stervende

PK: En van den duvel, vertèlden ze dao ouch van, dat dèi erges verscheen of zoë?Jao, dao vertèlden ze ouch wâl van, mer … ich weit toch niks nów… jaowâl. Dao waor ouch ins ene minsch, die haw jaoren langk zunj (zonden) gedaon, groëte zunj? Dèi ging nao kèrk of kluis miër, dèi beechde zich neet, dèi deeg (deed) kaod (kwaad), dèi ging nao gein mès (mis), en toen waor dèi aud en dèi ging sterven. En dów laog er dao en zijn kènger waoren bij hem, die stenden (stonden) rondum hem, zijn vrouw waor allang doëd- , en toen ging ’t op ’t leste mèt hem, en toen keek er den hiëlen tijd in den hook van zij kämerke, - du wèts-wâl, van zoë ’n klein kämerkes van vreuger, - en dów opins reup (roept) er "Nei, nei, met uch gaon ich neet", en die kènger verschrokken zich en dów zèit dat audste mèisje zoë: "Mer vader" zèit ‘t , "wat is er?" "Dao zit er dao" zag dèi vader en ee wèis (wees) zoë met zene vinger (gebaar), "dao zit er en dèi wilt mich mètpakken." "Mer dao zit niemend vader", zag dat, en dat waor al ’n hiël vromesch, die waor al aardig stuk euver de dartig (30): "dat dènk ger mer, ger moot neet bang zijn." Mer dów, effekes daonao, weer: "Och Satan, gangk, pak mich neet mèt" en zoë nog e paar kiëren. En zij wilden hem mer kalmeren, mer dat ging zoë mer door. En toen reep ein van die kènger oppernów de pestoër, dèi woar al e paar daag iëder dao gewèis, en dów kaom dèi âf en dèi kalde get met hem, en ónmiddellijk waor er kalmer. En toen huurden zij hem zoë zèggen: "Jao, ik heb verkeerd gedaan, meniër pestoër, mer nów ben ik verwittig, want ich heb zjus den duvel gezeen, dao (gebaar) steeng (stond) er." En dów zag de pestoër nog ins dat er geine schrik mósj hebben, "maar vertouw op de goedheid van den Halmachtige", zag er. Jà, en dów is dèi minsch dezelfde nach nog opgetrokken (gestorven), mer hiël kalm. En toen zal er naoderhand ouch wel in den hiëmel gekómmen zijn… Jà, dat waor het .PK: Jao, en zou dat ech gebeurd zijn?Jà, dat heb ich vreuger huren vertèllen van ’n hiël braaf vrouw, die ging zo mèt op schouf lèggen (opbaren), en dat moot dan lichelik (allicht) in Boorse gebeurd zijn, misschien ouch in Koten of Rèikem, mer dao keem ze neet zoë veul.

SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).    SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).   

Een man leefde al vele jaren in grote zonde. De man ging nooit naar de kerk, hij ging niet biechten, en deed veel kwaad. Toen de man op zijn sterfbed lag, waren al zijn kinderen bij hem. De man keek de hele tijd naar één hoek van de kamer en riep plots: "Neen, neen, met jou ga ik niet mee!" De kinderen zagen niets, maar even later riep de man weer: "Jij Satan, neem mij niet mee!" Eén van de kinderen ging snel een pastoor halen. "Ja meneer pastoor, ik weet dat ik kwaad heb gedaan, maar nu ben ik verwittigd. Ik heb de duivel gezien", sprak de man tot de geestelijke. Daarop antwoordde de pastoor: "Je hoeft niet bang te zijn. Vertrouw maar op de goedheid van de Almachtige". Diezelfde nacht is de man heel rustig gestorven. Hij is wellicht in de hemel gekomen.

P. Knabben, Leuven, 1970

3.1 Duivels

limburgs (maasvallei)

B/X/415

fabulaat

Bandopname

Almachtige    Almachtige   

Boorsem    Boorsem