RCALL0131_0131_13347 - Vrouw gaat spoken in diergedaante (Oostrozebeke)

Oe mien oeders trouwden in negenzeventig, in Tielt, zei den proprietaris: “Ge moet zien dat ge joen vouteveister toe doet tegen den oavend, en da kapelleke die an de meur hangt, meug je niet wegdoen”. Het moet zien dat die proprietaris daarvan entwodde wiste. Oe’k een joar oed was, skreemde ik oltied. Ze douwden mie mo ‘k bleve skremen. Moeder kwam kieken noa mie, en ze zag een vromins stoan nevens mie. Ze had een lange blauwe skorte en een mutse an. ’t Was een lange dinne. Van oe ze moeder zag gienk ze voeort ol de achterdeure. Ze is nog dikkens gezien gewist van de minsen ’s nachts langs de stroate. Ne keer kwam ze ’s nachts van oes hof roend den drien. Ze zoagen ne keer in de kasse een groeote beeste. ’t Was voeorzeker dat vromins die heur koste veranderen in zukken beeste.

SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.    SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.   

Een pasgetrouwd echtpaar ging in Tielt wonen. De eigenaar van het huis sprak tot de mensen: "Jullie moeten de ramen tegen de avond altijd sluiten. Dat kapelletje dat aan de muur hangt, mogen jullie zeker niet wegdoen". Toen het kind van het echtpaar een jaar oud was, lag het de hele tijd te huilen. Telkens wanneer de moeder naar het kind ging kijken, zag ze een grote vrouw met een blauwe schort en een muts staan. De buren zagen die vreemde vrouw vaak omstreeks drie uur in de nacht het huis verlaten. Op een keer had men ook een groot beest gezien. Wellicht kon die vrouw zich in een dier veranderen.

R. Callens, Leuven, 1968

2.1 Heksen

west-vlaams (tielt en izegem)

293

Omstreeks 1880

fabulaat

Meulebeke    Meulebeke   

Tielt    Tielt