FRAMO0141_0142_26418

B: Van Jacquelintje, André…A: Maar gij moet dat vertellen, ik weet daar niets van.B: Ja maar ja, maar dat Jacquelintje, we waren al in kennis, ’t was vier jaar oud als ’t dood gegaan is. En we hebben ’t op foto.A: Dat kindje is, ‘k ga je gaan zeggen wê, ’t is geboren in ’t jaar ’45. ’t Is geboren in ’44 of in ’45.B: Ja, ’t en doet. En ’t kan niet hé André, we zijn getrouwd in ’48 en ’t was al lang gepasseerd en gebeurd. Dus ’t was vier jaar als ’t dood gegaan is, hoe oud was ‘t , was dat geen vier jaar oud?A: Neen, ’t was geen jaar oud.B: Of ’t was toen een jaar oud.A: ’t Kan met ruzie een jaar geweest zijn, maar ’t was niet ouder mama. ’t Is geboren in ’44 of ’45.B: ’t Gaat eraan gelijken. ’t Gaat dat zijn, ’t gaat een jaar of vier geleden zijn als ik hier toegekomen ben. E wê, dat was ook op de Molenaarelst né. Ge weet de school staan op de Molenaarelst.A: In die beenhouwerij.B: In die beenhouwerij, al deze kant. Ja, Madeleine Reynaert woonde daar. E wê, ze is algelijk naar de patertjes geweest né, André. En de patertjes van Ieper hebben haar toen gezegd: "Wie komt er altijd", zeien ze, "naar jouw kindje? Wie komt er alle dagen bij jullie binnen naar jullie kindje kijken?" Zo ze hield beenhouwerij en dat was toen veel de mode alzo van een keer te gaan kijken. De mensen, als er een kind was, ze gingen een keer gaan kijken, de mensen, ze waren lijk beduveld. Ze heeft toch altijd gezeid, en de paters hadden gezeid: "Ge moogt dat wijveke dat komt nooit meer bij jouw kind alleen laten. Ge moet maken dat je er zelf rond zijt." En ze is voortgegaan en ’s anderendaags ze is gekomen tot bijna aan de deur. En ze is daar nooit meer binnen geweest te Madeleines achter vlees. Ze is daar nooit meer binnen geweest. En Madeleine ging ze alleszins nooit meer binnenlaten in de keuken, maar ze is nooit meer binnengekomen aan de voordeur. Dat de patertjes van Ieper daar zo’n macht op hadden.A: Ja, de paters van Ieper waren daarvoor gekend né.B: Maar zeg, ik vind dat de macht van de patertjes juist even waar is of dat wij willen geloven dat dat bestaan heeft van die heksen. Dat is juist aan twee kanten gelijk. Maar nu, ’t is al dokter en medicament en apotheker en overtijd de mensen gingen naar de patertjes. En er zijn er nu nog die gaan…

Een moeder uit Beselare ging naar de paters van Ieper omdat haar kindje ziek was. De paters vroegen of er iemand regelmatig naar het kindje kwam kijken. De vrouw die iedere dag langskwam, werd voortaan niet meer binnengelaten. Het kind is uiteindelijk wel gestorven.

F. Ramon, Leuven, 1975

west-vlaams (ieper)

6

Omstreeks 1945

fabulaat

paters van Ieper    paters van Ieper   

Ieper (paters van)    Ieper (paters van)   

Beselare    Beselare   

Ieper    Ieper   

Beselare    Beselare