Hoofdtekst
Want bijveurbeeld, dao wouw ze niks van weiten, van zoë ’n heksen, en dat waor vreuger veul. Mer dao wouw ze noëts niks van huren, "gaot, mer heure kal", zag ze dan altijd, "ger maak die luj ’t leven zoër (zuur) en dao is toch niks van aan!"PK: Dao geloften ze dan toch veul in vreuger?Maar jóng, du huurdes niks anders! (En wat vertèlden ze dao zoëal van?) Alle kaod! Alle kaod waor dao aan tówgeschreven: ’t vië dat kepotging, kènger die krank wooren, luj die get krèigen, alles waor door ’n heks gekómmen. Jà, dao waoren d’rs genóg. Hie in Rèikem has-te d’r e stuk of drij, e paor van Wezent nog, en zoë… es erges e malheur keem, en dao waor de ein of de anger auw vrouw gewèis de lèsten tijd, dan waor de kal dat die hun dat gelap haw. Dao waor allemaol niks van aan. En dan gingen hie, de paters, die gingen dan euverlezen. Dat waor eigelik ouch verkiërd, mer jà, de luj wouwen ’t zoë hebben hé. Mer good dat dat nów allemaol langs is.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Vroeger werd haast alle ongeluk toegeschreven aan heksen. Wanneer het vee doodging of de kinderen ziek werden, gaf men altijd een heks de schuld. In Rekem woonden drie vrouwen die van hekserij werden verdacht. Wanneer een heks ergens kwaad had veroorzaakt, ging een pater de behekste plaats overlezen.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
R/II/466
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Rekem   
