Hoofdtekst
A me tante ziek wos, gienk ik en me nicht d’n ommegank doen. Mao ja, ze gienk ziej dood, vor da me wieder nem kust’n doen. Mao me gieng’n wieder em olgliek doen. “Z’is dood”, zei me moeder, “Ewel, je gao gieder zwet’n”! En me waor’n nog nie verre, en ‘k beguste ik ol warme ên. En ‘k zegg’n ik ezo teg’n me nichte: “Zwit je giej nog nie”? En ze beguste ziej oek ol! Mao ja, dat waor’n ol toegifsels. Me moeder a dat ezeid, en wieder peisd’n heel d’n tied d’r up; en me begust’n wieder te zwet’n, van klaore d’r up te peiz’n. Maor a me edaon add’n, me waor’n olgliek zup’nde nat!
Beschrijving
En meisje had samen met haar nicht beloofd om voor haar zieke tante op bedevaart te zullen gaan. De tante stierf echter vooraleer de bedevaart gedaan was. Toen het meisje samen met haar nicht op bedevaart wilde vertrekken, sprak haar moeder: "Ze is dood. Nu zal je zweten!" Na afloop van de bedevaart was de kleding van de meisjes kleddernat van het zweet.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (poperinge en omstreken)
300
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Poperinge 
Poperinge 