Hoofdtekst
Da was oen de meistjes (als de meisjes) nog ‘sovens (’s avonds) no ’t schole giengen om spellewerk te leren. De joenge gasten dien da wisten hoalden ’n beet ‘ut en zetten dor ’n keiss’in. En ze kropen ton in ’n boom en met ’n touwe deên ze die beete ton ip en nere goan. Of je zaag gie dikkers luchtjes langs ’t stroate, mo da woaren soms katogen. En de mensen zeien ton, me willen die luchtjes pakken, en da was direkt weg. Me noteurlik (natuurlijk) os je gie (als ge) nor ’n katte sloeg, bleef ze noteurlik nie zitten.
Beschrijving
Vroeger gingen de meisje 's avonds naar de naailes. Om die meisjes bang te maken, hingen grapjassen vaak uitgeholde bieten in de bomen, die ze aan een touw heen en weer bewogen. De lichtjes die men soms langs de weg zag, waren meestal kattenogen. Als men dichterbij kwam, waren de lichtjes natuurlijk onmiddellijk verdwenen; katten bleven immers niet zitten.
Bron
L. Cumps, Leuven, 1965
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
west-vlaams (z van brugge)
61
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Loppem 
Loppem 