CJ009013

Douwe Hopperus hie jierrenlang yn 'e Oast west. 't Wie in raer man. Hy sei, 't koe him neat skele, of er libben of dea wie. Op in kear siet er yn 'e Westerein yn in kroech. 't Gong op in sûpen en flokken. Hy sei: "Nou wòl 'k joun fechte, as wie 't ek mei de duvel." Hy wie noch mar krekt op 't paed, of dêr kom al ien njonken him. Mar hy koe net sjen hwa of hwat it wie. Datselde krong en krong mar nei him ta.
It siet op 't lêst deun tsjin him oan.
Douwe waerd stjerrend binaud. Hy smiet de pêt ôf en skopte de klompen út. En dat gong op in rinnen. Mar de oare bleau by him, suver tsjin him oan.
Douwe switte as in otter. Sa kom er op 't lêst thús. Hy seach der út, 't wie in ôfgriis.
Syn mem sei: "Hwa hastû dêr by dy."
"Net ien", sei Douwe, mar 't wie de duvel.
It is in great wûnder dat sa'n ien it leven bihâlden hat. Hy is fuortdaliks bikeard. Der is noait wer in flokwurd oer syn lippen kom en hy gong de sneins fuort nei tsjerke ta.

SINSAG 0916 - Kampf mit dem Teufel.    SINSAG 0916 - Kampf mit dem Teufel.   

Een man die het niet zo nauw neemt met het leven, zit een keer in de kroeg te zuipen en te vloeken en zegt dat hij zin heeft om te vechten ook al was het met de duivel. Hij is nog niet buiten of er komt al iemand aan die steeds dichter tegen hem aan gaat lopen. De man krijgt het heel benauwd en zet het op een rennen. Maar de ander blijft dicht tegen hem aan meerennen. Het is de duivel. Hij komt lijkwit thuis en het is een wonder dat hij in leven is gebleven. Hij heeft zich dadelijk bekeerd, heeft nooit meer gevloekt en is sindsdien zondags naar de kerk gegaan.

Collectie Jaarsma, verslag 90, verhaal 13

17 augustus 1966

Kampf mit dem Teufel.

Douwe Hopperus    Douwe Hopperus   

Zwaagwesteinde    Zwaagwesteinde   

2013-03-01 14:46:21