Hoofdtekst
We waren wij een keer alleen thuis, ik en mijn klein zustertje. ’t Kwam daar een wijf achter karnemelk en wij, snotneuzen van kleine jongens, me sloten wij de middendeur en we zeien dat we wij geen karnemelk hdden. Maar zij had al bij de karnemelkkuip geweest. "’t Doet, ’t doet”, zei ze, "j’hebt er gij wel”! En wij preus lijk veertig (fier als een pauw) me zeien: "Je gaat geen hebben”! "Hewel”, zei ze, "je gaat geen beuter moeten eten”! Zo, moeder kwam thuis en ze karnde de hele voornoene en ze’n hadde nooit geen beuter. "Heeft er hier entwie geweest”? zei ze, en wij vertelden dat. "Hewel”, zei ze, "je meugt nooit niet meer refuseren aan zulke mensen, gelijk wat dat ze vraagt”! Dat was in Zillebeke.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Een meisje uit Zillebeke dat alleen thuis was met haar kleine zus, kreeg bezoek van een vrouw die karnemelk kwam halen. De meisjes beweerden dat ze geen melk hadden. De vrouw had de karnemelk echter al gezien en zei: "Jullie hebben wel melk, want ik heb ze gezien! Maar als jullie er geen willen geven, dan zullen jullie geen boter meer moeten eten!" Kort daarop kwam de moeder van de meisjes thuis. De moeder karnde de hele ochtend, maar ze slaagde er niet in boter te maken. Toen ze van haar dochters vernam wat er was gebeurd, sprak ze tot de meisjes: "Aan zulke mensen mag je nooit iets weigeren!"
Bron
K. Erard, Leuven, 1966
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (ieper)
1
Kindertijd van de informant
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Vlamertinge   
Plaats van Handelen
Zillebeke   
