Hoofdtekst
Der wie in faem, dy wie hast blyn. Hja krige us op in kear in frijer. Mei har mem wie se iens, dat der in nuddeltsje by de tafelspoat op 'e flier lizze soe. Dat soe hja opkrije. Se sei ûnfor-wacht: "Heden mem, der leit wrachtich in nuddeltsje oer de flier." En sy krige it op.
De feint tochte: "Blinders, dy is net botte blyn."
Even letter wie hy der even mei har út.
Doe't se wer yn 'e hûs kamen, stie der wyt théguod op 'e tafel.
De faem sloech it hiele servys fan 'e tafel en sei: "Kaets kat, hwat dochstû hjir op 'e tafel."
Alles foel yn diggels.
Doe wist de feint genôch en naeide út.
De feint tochte: "Blinders, dy is net botte blyn."
Even letter wie hy der even mei har út.
Doe't se wer yn 'e hûs kamen, stie der wyt théguod op 'e tafel.
De faem sloech it hiele servys fan 'e tafel en sei: "Kaets kat, hwat dochstû hjir op 'e tafel."
Alles foel yn diggels.
Doe wist de feint genôch en naeide út.
Onderwerp
AT 1456 - The Blind Fiancée   
ATU 1456 - The Blind Fiancée.   
Beschrijving
Een jongen heeft een meisje dat bijna blind is. Haar moeder fluistert haar in dat er een naaldje op de grond ligt, en het meisje raapt het op. De jongen concludeert hieruit dat het meisje helemaal niet blind is. Als het paartje terugkomt van wandelen, slaat het meisje het hele theeservies op tafel aan diggelen in de veronderstelling dat het de kat is. De blindheid is ontmaskerd en de jongen kiest alsnog het hazepad.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 92, verhaal 13 (archief MI)
Commentaar
20 augustus 1966
The Blind Fiancée
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
