Hoofdtekst
Myn wiif hat wol yn Reahel útfanhûze. Dêr stie in plaets, dêr gongen yn 'e nacht altyd de doarren iepen. Jouns woarden se ticht dien, mar de oare moarns stienen se stéfêst iepen. It fé wie fan 'e stâl en stie yn 't heafek to fretten.
Froeger hie dêr in herberch stien, dêr't guon formoarde woarn wienen. Dy spoeken dêr nou noch om.
Se dienen jouns de krukken út 'e doarren, mar it joech neat. Alle doarren wienen de oare moarns iepen, ek dy fan 'e molkenkelder. De faem, dy't dêr wenne, wie earst bang. Mar de frou sei: "Dû hoefst net kjel to wurden, it gebeurt altyd."
Froeger hie dêr in herberch stien, dêr't guon formoarde woarn wienen. Dy spoeken dêr nou noch om.
Se dienen jouns de krukken út 'e doarren, mar it joech neat. Alle doarren wienen de oare moarns iepen, ek dy fan 'e molkenkelder. De faem, dy't dêr wenne, wie earst bang. Mar de frou sei: "Dû hoefst net kjel to wurden, it gebeurt altyd."
Beschrijving
In een bepaalde plaats stonden 's ochtends altijd alle deuren open. 's Avonds werden alle deuren met deurkrukken dichtgedaan, maar 's nachts spookten de geesten van vermoorde mensen rond en die deden alle deuren weer open.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 97, verhaal 12 (archief MI)
Commentaar
25 augustus 1966
Naam Locatie in Tekst
Reahel 
Reahel 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21