MDREE0147_0147_2157 - Terugkerende dode dringt aan om op bedevaart te gaan, laat zich dragen

Doa was e mins dood in Rutten en 's nach(t)s kwam ze niks doen as lamenteren en lamenteren (= jammeren). Ze had beloofd noa Scherepenheuvel te gaan en ze was nie gewees(t). Ze was weer eens terug(ge)komen en ze had tegen h'r dochter gezegd: - 'Nu moet zje gaan anders kan ich nie rusten.' Ze was door gegaan, en ze hadden bekans de heel nach(t) gegaan te voet en toen moes(t) ze h'r moeder dragen. Mè ze had moeten zeggen: 'gaat maar voor door, ich zal nakomen' en ze moes(t) iet voor door smijten. Ze woonden op de bereg te Rutten voor de kerek.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Een vrouw uit Rutten was gestorven vooraleer ze naar Scherpenheuvel op bedevaart was geweest, zoals ze beloofd had. Na haar dood kwam de vrouw spoken bij haar dochter. Toen de dochter voor haar moeder op bedevaart ging, moest ze het spook echter de hele weg dragen. Om dat te voorkomen, had ze moeten zeggen: "Ga jij maar voorop, moeder".

M. Dreezen, Leuven, 1967

1.4 Luchtgeesten

limburgs (tongeren en omstreken)

419

fabulaat

Lauw    Lauw   

Rutten    Rutten   

Scherpenheuvel    Scherpenheuvel