JVENK0064_0065_10045 - Aubelemenkes helpen

In Kinder (Kinrooi) op ’n boerderiej dao hauwe ze e paard wie gein in hiel de naober. En dao kwamen al nach de aubelmenkes - die woende dao in de berg - die kamen al nachs vlies huolen en ziej goëven ’n äöjerke (korenaartje) aan ’t paerd. En dow trappeerde ze hun. Dow hauwe ze de aubelmenkes ins lappe laer (leder) neergelag woe anges het vleis laag. Die menkes kosjte bènne en boete wie ze wolle. Die kruopen ouch duor het sluetelgaat in. Dow kuome ze aan ’t paerd. "He!" zagte ze, "dat is dit kier gei lekker vleis." Maa ze vraten het toch op. En dow kriège ze reujzing (ruzie) en dow verboeje ze dat. "Jaomaa!" zag dat aubelmenke dow, "dan kriegste (krijgt ge) ouch gein äöjerke miër.""Ich voor (voer) mie paerd zelf" zag de boer, maa iè hauw toch noets gei sjoen paerd mier gehad waat örges op en trok. Dow meusjte ze dao wegblieve.

SINSAG 0066 - Die zähe "fikkefak"    SINSAG 0066 - Die zähe "fikkefak"   

Een boer uit Kinrooi bezat een prachtig paard. 's Nachts kropen de alvermannetjes langs het sleutelgat in de stal. De dwergjes kwamen vlees eten en gaven het paard een korenaar. Op een nacht kregen de alvermannetjes een lap leder in de plaats van vlees. Daarna kwamen de alvermannetjes niet meer. Het paard van de boer zag er lang niet meer zo mooi uit als voorheen.

J. Venken, Leuven, 1968

1.2 Aardgeesten

limburgs (maasvallei)

17

fabulaat

Rotem    Rotem