FBECK0060_0061_41 - Onttoveren door contact met de heks

Mijn vrouw is afkomstig van Wellen, en de 'grampeer' van haar vaar was daar burgemeester en in die zijn huis was een kind behekst, zijn tenen stonden waar zijn 'vassen' moesten staan. En die mensen wisten niet wat doen en toen zeiden ze hen dat ze naar een waarzegster moesten gaan: 'Ge gaat maar naar Maastricht en daar vraagt me maar naar Rikus J.' Dat deden ze en Rikus zei onderweg in een bos: 'Hier ligt nog ene voor 99 jaar gebannen, die is vastgebonden met een rooie zijden draad, wil ik hem eens loslaten.' 'Neen, neen, laat liggen wat ligt', zei de andere. En toen ze in het huis kwamen waar het kind behekst was, begon Rikus in een boekske te lezen en hij zei: 'Nu komt de heks seffens op de deur kloppen, maar ge moogt ze niet inlaten en ge moogt ook niet vragen wie daar is, want dan is ze onzichtbaar.' Een beetje daarna hoorden ze kloppen maar de vrouw vroeg seffens: 'Wie is daar?' en ze trok de deur open, maar de heks was niet meer te zien. En met lezen heeft Rikus de voeten van het kind recht gezet. Ze konden wel denken wie de heks was. Toen die gestorven was konden ze ze niet naar de kerk krijgen, de paarden wilden niet trekken. Toen zei de voerman: 'In naam van God, spant ze toch van achter' en dat deden ze en toen liepen de paarden tot aan de kerk. Maar daar was een zwart paard bij en dat was heel wit zo schuimde het.

SINSAG 0543 - Hexe macht sich unsichtbar    SINSAG 0543 - Hexe macht sich unsichtbar   

SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.    SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.   

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

De burgemeester van Wellen had een kindje dat behekst was: de teentjes van het kind stonden aan de hielen. De ouders wisten niet wat te doen en kregen de raad om naar een waarzegger te gaan. Zo gingen ze naar Rikus J. in Maastricht. Rikus ging met de ouders mee naar huis om het kindje te bevrijden van de hekserij. Onderweg in een bos, zei Rikus: "In dit bos verblijft iemand die verbannen werd voor 99 jaar. Hij is vastgebonden met een rode zijden draad. Zal ik hem eens loslaten?", waarop de ouders: "Neen, neen, doet u dat maar niet!" Eenmaal thuisgekomen, begon Rikus voor te lezen uit een boekje, waarbij hij de ouders waarschuwde: "Zometeen zal de heks op de deur komen kloppen, maar jullie mogen haar niet binnen laten, en jullie mogen ook niet vragen wie daar is, want dan zal de heks zich onzichtbaar maken." Even later hoorden ze dat er iemand op de deur klopte, en de vrouw vroeg: "Wie is daar?" Ze deed open, maar zag niemand. Door uit dat boekje voor te lezen, is Rikus er uiteindelijk in geslaagd de voetjes van het kind recht te zetten. Wie die heks was, konden ze achteraf wel raden. Geruime tijd later stierf er in het dorp een vrouw wiens dode lichaam men niet naar de kerk kon vervoeren: de paarden wilden het niet trekken. Men heeft de paarden dan achter de kar gespannen, en toen liepen ze wel naar de kerk. Er was één paard bij, dat pikzwart was en dat voortdurend liep te schuimbekken.

F. Beckers, Leuven, 1947

2.1 Heksen

zuid-limburgs

Onttoveren door contact met de heks (3)

Verteld door de overgrootvader v.d. vrouw v.d. Informant

fabulaat

De vader van het behekste kind was de overgrootvader van de vrouw van de informant.

Rikus
Jonderiks (Rikus)

Borgloon    Borgloon   

Wellen    Wellen   

Maastricht    Maastricht