CJ010613

Pake Boardzer wie fuorman. Op in kear struts âlde Rikele Myt mei de hân oer pake syn hynder hinne. Rikele Myt wie in tsjoenster. Doe't pake thúskaem, sei er: "Dit is net bêst. Myn hynder giet dea, hwant Rikele Myt hat der oan west." De oare moarns wie 't hynder dea.
Sy wienen allegear bang foar Rikele Myt. Op in kear hie se twa arbeiders yn 't wurk, âlde Tseard de Wit en nòch ien. Doe brocht se dy beide arbeiders elk in lekker boltsje. Mar de arbeiders wienen op har iepenst en ieten it samar net op. "As jo der hwat yn dien ha," seinen se, "ite wy it net op." Doe nom se de boltsjes wer mei nei hûs ta en brocht oare.
"Wolle jimme dizze wol ha?" frege se.
Dy ha se opiten en der is har neat fan oerkaem. Mar dy earsten, dat doogde net.

Oude Rikele Myt was een tovenaarster. Op een keer bewoog ze haar hand snel en krachtig over het paard van een boer. De boer wist dat de volgende dag zijn paard dood zou zijn, omdat Rikele Myt eraan had gezeten.
Op een dag waren twee arbeiders aan het werk, toen Rikele Myt ze elk een lekker krentenbolletje gaf. Maar de arbeiders waren op hun hoede en aten het niet zomaar op. Ze zeiden: "Als je er iets in gedaan hebt, eten wij het niet op." Toen nam Rikele Myt de krentenbolletjes weer mee naar huis en bracht ze andere. Die aten de arbeiders op en er gebeurde niets. Maar die eersten, die deugden niet.

Corpus Jaarsma, verslag 106, verhaal 13

10 september 1966

Thomas Boardzer    Thomas Boardzer   

âlde Rikele Myt    âlde Rikele Myt   

âlde Tseard de Wit    âlde Tseard de Wit   

2013-03-01 14:46:21