Hoofdtekst
Piter Schepers hat hjir stille plysje west. Dy koe mear as in oar. Op in kear wie der in jonge, dy hie de koarts.
"Hastû de koarts, jonge?" frege der.
"Ja", sei de jonge.
"Woest dy wol kwyt?"
"Jawol", sei de jonge.
"Nou dan moat dizze bjintepolle dyn koarts mar ha. Hy krige de bjintepôlle, en sloech earst mei de hân tsjin 'e jonge oan, doe tsjin 'e bjintepôlle. Doe bigong dy bjintepôlle to skodzjen. Dy hie de koarts krigen.
"Hastû de koarts, jonge?" frege der.
"Ja", sei de jonge.
"Woest dy wol kwyt?"
"Jawol", sei de jonge.
"Nou dan moat dizze bjintepolle dyn koarts mar ha. Hy krige de bjintepôlle, en sloech earst mei de hân tsjin 'e jonge oan, doe tsjin 'e bjintepôlle. Doe bigong dy bjintepôlle to skodzjen. Dy hie de koarts krigen.
Beschrijving
Piter Schepers was hier bij de stille politie. Op een keer was hij bij een jongen met koorts. Hij nam een bosje bentgras, sloeg eerst met zijn hand tegen de jongen aan en toen tegen het polletje bentgras. Het bentgras begon te schudden: het gras had de koorts gekregen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 106, verhaal 14
Commentaar
10 september 1966
Naam Overig in Tekst
Piter Schepers   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
