SVANB0262_0262_12869

Waor da mien metje weunde, ’t was e dirkotje (parochiehuizeke), met één deure, de voordeure. Da mens was ziek en ze vroeg an ’t geburte om ’t helpen. Ze gieng no paster Verschave: “me gon je misschien wel zien” zein ze. “Ja, peis je gie da” zeit’en. En de veugel stoend dao en ’t had em niemand gezien en ze zaten pertangs allemale vo de deure, want ’t was schoon were, ’t was zomer. En had er gewist en z’an num nie zien bin kom en um nie zien weggaon. Je muchte nie zeggen tegen Verschaeve: “’k gon je wel zien kom”, want e stoend dao zoender da je ’t wiste. E was lik e geest.

SINSAG 0697 - Seele in Tiergestalt.    SINSAG 0697 - Seele in Tiergestalt.   

SINSAG 0670 - Zauberer macht sich unsichtbar.    SINSAG 0670 - Zauberer macht sich unsichtbar.   

Een gebrekkige vrouw die in een parochiehuisje woonde, vroeg de pastoor om hulp en zei: "Ik zal wel zien wanneer je komt". Op een dag verscheen de pastoor echter in de gedaante van een kraai, zonder dat iemand het dier had zien aankomen.

S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969

2.2 Tovenaars

west-vlaams (bachten de kupe)

630

fabulaat

Avekapelle    Avekapelle