PKNAB0502_0503_6968 - Weerwolf: vezelmotief

PK: Mer vreuger, toen hèit dat dus ech bestangen, dènk ger?Jao, zoë dènk ich hé. Want mij mooder hè die vertèlde veur woar (waarheid), jà en dat waor gei mins veur te legen ha, dat zij in heure jóngen tijd, mer kijk, ich bèn nów bekans tachtig, dus dat is dan al, laoten ver zèggen zoëget in de twiëde hèlf van veurig’iëuw gewèis, mer dat ging anders hé. Dat waor zoë: de weerewouf, dat waor mer ene mins hé, ene gewoëne mins, en es zich dèi ene bepaalde "band" - mier weit ich dao ouch neet van - umdeeg, dan zaog’r dèi uit wie ene, jà dan waor dat ene zwarten hónd hé. En toen waor dao, jà, veur (opdat) dat dich dèi niks kós doen, mós-te altijd ene malplak bij dich hebben. En dów keem dao ene mins langs, dèi wol nao zijn werk goon, en dao keem zoë’ne zwarten hónd op hem âf. Jà, en ee hield zoë (gebaar: achteruit) dèi roëje maalplak; dèin hónd sjnap (snapt) dèi, en eweg. Jà, natuurlik, dèi minsch haw zich verschrokken hé. En e bitsje wijer hé, dao kump er aan ene kaffee (café), en ee dènk zoë: "hie gaon ich mich eine drènken, veur get te gekómmen (van de schrik)." En ee geit daobènnen en dao waoren nog e paar man, en inins zuut er dat eine, es dèi zene mónd opendeeg, dat dèi dao nog de vetzele (vezels) van zene maalplak in haw hangen. Jà, dus waor dat de weerewouf hé. En mij moeder vertèlde dat veur ech huur, en dat waor gein bijgelöüvige en ouch gein leugenèirsse!

SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.    SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   

Een weerwolf was een man die een speciale band bezat, waarmee hij zichzelf in een zwarte hond kon veranderen. Op een dag kwam een man op weg naar zijn werk een zwarte hond tegen. De hond griste snel de rode zakdoek van de man weg. Wat verderop ging de man iets drinken in een café om van de schrik te bekomen. Eén van de cafébezoekers had de rode vezels van de zakdoek nog tussen zijn tanden.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.6 Weerwolven

limburgs (maasvallei)

R/II/465

Tweede helft 19de eeuw

fabulaat

Rekem    Rekem