AHELS0230_0230_43325

30J Want hij altijd 's avonds als...met de lamp. Met zo een petroleumlamp zo. Wij hadden niet meer, hé. Dan was hij zoiets...Ik ben daarstraks ook nog aan het denken geweest dat hij ook eens ergens 's avonds moest heen gaan. En dan was het zo maneschijn, hé. En hij had een velours broek aan. Dat heb ik hem ook dikwijls horen vertellen, en dat hij dacht: "Maar, wie is er nu achter mij?". En hij begon almaar harder te gaan. En op een gegeven moment wist hij dat het zijn velours broek was die zo tegeneen schaarde. En dat was zo precies "pikt hem, pakt hem" . Juist alsof er altijd iemand zei: "Pikt hem pakt hem". En hij begon maar harder te gaan, en toen viel zijn frank: "ik ben het zelf', zijn broek. Dat heb ik hem dikwijls ook horen vertellen, hoor. Dat heeft hij een schone keer verteld.

Een man die 's avonds in de maneschijn op pad was, geloofde dat hij door iemand werd achtervolgd. De man versnelde zijn pas, maar stelde vast dat de geluiden elkaar ook sneller opvolgden. Even later besefte de man dat de geluiden niets méér waren dan de wrijving van zijn fluwelen broekspijpen.

A. Helsen, Leuven, 2001

1.5 Plaaggeesten

antwerps (veerle)

30J

fabulaat

Veerle    Veerle