HVANW0081_0081_26233

Louise Meulenaere weunde in de Kortrijkstrate. Ze zeien dat ze koste toveren. Ik wos ekik doar niet benauwd van mo Jules Muylle wilde niet deur die stroate goan o ze zij in heur deuregat stond. Dat is een joar of 50 geleden gebeurd: o ze sprak lei ze oltied heur hand ip iemands arme.En oj je toen zelve joenen oarme hoger lei koste ze niet doen. Boerinne Callewaert moste doar niet van heen. Ze had twee kinders dood en ze wilde heen dat het Louises schuld wos. Want ze kwam ne keer in huus en Louise zat doar met dat kind ip heure schoot. Ze zei dat ze het ipgepakt hadde omdat ’t schreemde. Drie dagen achternoa wos ’t dood. En ’t wos pertank een gezond kind.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

In Ardooie woonde een vrouw over wie men vertelde dat ze kon toveren. Wanneer die vrouw met iemand stond te praten, raakte ze die persoon altijd aan. Om zichzelf te beschermen tegen toverij, moest men zijn arm hoger houden dan die van de vrouw. Een boerin van wie al twee kinderen waren gestorven, beweerde dat de toveres verantwoordelijk was voor hun dood. Op een dag had de toveres namelijk één van de kinderen op haar schoot genomen, zogezegd omdat het huilde. Drie dagen later was het kind dood.

H. Van Wassenhove, Leuven, 1967

2.1 Heksen

west-vlaams (groot-roeselare)

195

1917

fabulaat

Ardooie    Ardooie   

Ardooie    Ardooie