PKNAB0178_0179_6495 - Geest van verbrande heks keert terug in gedaante van een zwarte hond - herkend door aanraking

Dao waor ene pestoër, ene pestoër, du moos neet vraogen hé, ene pestoër, dèi haw 'n meid hé, mer die meid dat waor 'n heks hé. En toen, waor ze ene kiër krank woren (geworden), en toen zag ze, zag ze zoë: 'Meniër pestoër, ich zou mooten beechten goon, ich gaon vertrèkken.' 'Jao Trientje' -hedde (heette) ze - 'beech dich mer, zèg mer wat-ste misdoon hebs, het zal toch zoë erg neet zijn.' 'Jaojao, erg, hiël erg,' zag ze.'Ich heb veul luj doëdgemaak, en kènger (kinderen) zag ze, 'heb ich doëdgemaak.' 'Mer wat bès-te dan?' 'Jà, ger kunt toch wel raojen (raden) wat ich bèn', zag ze, hé, - ze zag dat neet gèir -. Jà, dat is good. Ze haw het dan ollemaol gezag. 'Kunt ger mich nów neet gelukkig maken?' zag ze tegen de pestoër. 'Ja', zag er, 'dat is en liëlikke (lelijke) affaire, wats-te mich nów vertèld hebs ollemaol. Du hebs veul kènger doëdgemaak, en ouch nog luj d'rbij. Enzovoorts, want wat hebs-te ollemaol uitgestoken', zag er. 'Het is gebeurd, zag ze, 'en nów heb ich er spijt van, mer 't is gebeurd.' 'Jà, wèts-te (weet je) wats-te deis (wat je doet)', zèit er, zèit dèi pestoër, 'dao steit (staat) 'n sjansemijt (hout-), en kruip dao in 't midden in', zèit er, 'en steek ze in brand hé, steek z in brand', zèit er 'en kruip dao middenin en laot dich verbrannen.' Good. Deeg (deed) ze. Hé, ze wou toch nog gelukkig zijn hé. Mer good. Dów op ene zekere kiër, dów waor de pestoër aan 't wandelen in zenen hôf, en dao keem altijd e zwart hundje veur zijn veut (voeten) door hé, altijd e zwart hundje. Achternao woor (werd) er dat zoë meuch (moe) hé, ee kosj geine vootstap miër zètten of nei dat hundje leep hem in de wèig (weg) hé, en dao stampde ee heer (heen), nao dat hundje. 'Mer', zag ze toen, 'stamps-te nów nao mich, en ich heb dich zoëlang dene pot gekook?' 'Hé Trientje, bes dich dat?' 'Jao', zag ze, 'ich bèn veur iëwig (eeuwig) en altijd verdoemp (verdoemd).' Ee haw ze noëts miër gezeen. Dat hèit mich de pestoër zelf vertèld.PK: 'allè?)Woë ich min kemunie gedoon heb. Jao, de pestoër...M/XXI: Dan is 't zeker gelogen!X: In Mechelen?Nei, in Grumme, enen Hollenjer. Dat is ech waor. Dat hèit mich de pestoër zelf vertèld. (...)

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

De pastoor wist niet dat zijn meid Trientje een heks was. Omdat Trientje ernstig ziek was en voelde dat ze ging sterven, vroeg ze de pastoor om te mogen biechten. De meid bekende dat ze een heks was en dat ze verantwoordelijk was voor de dood van veel kinderen en volwassenen. "Ja, dat is een ernstige zaak", zei de pastoor. "Het beste wat je kan doen is in die houtmijt kruipen", vervolgde de pastoor, "en jezelf in brand steken". De meid deed wat de pastoor haar had aangeraden en stierf in de vlammen. Na Trientjes dood zag de pastoor altijd een zwart hondje in zijn tuin wandelen. Omdat het dier hem irriteerde, schopte de geestelijke naar het hondje. "Waarom doe je dat nu?", vroeg het dier, "Ik heb zo lang voor jou het eten klaargemaakt!" "Hé, Trientje, ben jij dat?", vroeg de pastoor toen. "Ja", antwoordde het hondje, "en ik ben voor eeuwig verdoemd. Na die dag heeft de pastoor het hondje nooit meer gezien.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

M/V/33

fabulaat

Bandopname

Trientje    Trientje   

Maasmechelen    Maasmechelen