MDESC0071_0071_14968 - Spokerij op hofstede te Westouter

Ier, up e kilometer, ’t moet, ’t n’is nog gin kilometer verre, ’t staot daor e kapelle, in ’t upgaon. En ’t spokte daor oek zein ze. Bie nachte, ’t wos in d’n keuk’n. De koei’n kwam’n over d’over deure kiek’n, en ze slipt’n mi nulder ketens, en j’oorde muziek in de bom’n, z’add’n daor e grot’n boogaord, eneeje, en z’oord’n dao muziek, en ‘k wet’n nie wuk ollemaole. En d’n boer, e kwam van d’n trap, eneeje, ’t wos gin benauwd’n, maor e zag iej niemedolle. “A ze dao zien, zei-t’n, da ze komm’n!” Maor e zag iej niemedolle. En z’ên daor e kapelle ezet, en ’t e toen edaon ewist. Mao ze most’n d’n zaoterdag en d’n oensdag kès’n brann’n, d’n zaoterdag en d’n oensdag.

In Westouter stond een boerderij waar het spookte. 's Nachts werden de koeien losgemaakt en hoorde men muziek in de boomgaard. Wanneer de boer naar beneden kwam, was er merkwaardig genoeg niets te zien. Toen men op die plaats een kapel had gebouwd en men daar iedere zaterdag en woensdag kaarsen ging branden, gebeurde er geen vreemde dingen meer.

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

125

fabulaat

Westouter    Westouter   

Westouter    Westouter