Hoofdtekst
Dao hauw zich eine verdronke. Dae waor van de brög aafgespronge, en in dat er aafsprong, ier er aan ’t water waor kraeg er berouw. De luj meinde toch allemaol dat er verdoemd waor. Dao waas ’n mès vuer hem, maa de luj zagte: "Och waat wil ver toch baeje vuer dae, dae is toch verdoemd". En dow aan de konsekratie wandelde ’n witte doef uever het altaor. Dow wiste de luj dus dat er neet verdoemd waor. Maria Racco haef mich dat honderde kiere vertèld.
Onderwerp
SINSAG 0435 - Selbstmörder als Wiedergänger, erscheint an der Stelle, wo er sich das Leben nahm.
  
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een man besloot zelfmoord te plegen door van een brug te springen. Toen de man bijna bij het water was, kreeg hij echter berouw. Na zijn dood geloofden de mensen dat de man verdoemd was en dat het niet veel zin had om missen voor hem te doen. Opeens wandelde tijdens de consecratie plots een witte duif over het altaar. Op dat ogenblik beseften de mensen dat de man niet verdoemd was.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
151
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Eisden   
