Hoofdtekst
WS: Winston Scholsberg
K: kind, kinderen
WS: "Eer tinn tinn, sigrie tinn tinn."
[stilte]
WS: "Eer tinn tinn, sigrie tinn tinn."
K: "Hihi."
WS herhaling steeds luider: "Eer tinn tinn, sigrie tinn tinn."
WS laat kinderen meedoen.
WS: "Eer tinn tinn."
K: "Eer tinn tinn."
WS: "Sigrie tinn tinn."
K: "Sigrie tinn tinn."
WS: "Dat betekent heel, heel, heel, lang geleden."
WS vertelt [hier volgt deels een parafrase, want de opnames zijn niet steeds goed te verstaan]: Er was een koning Konu, en die was de grootste, machtigste en sterkste heerser van heel Afrika. Hij was koning van een heel groot land, en daarom kon hij alle dieren van zijn land uit het bos naar zijn paleis laten komen. Iedereen moest naar de koning z'n paleis toekomen. Ze hadden zo goed hun best gedaan dat de koning hen een beloning wilde geven.
"Jullie krijgen van mij allemaal een beloning, een medaille," zei hij.
Wie zou er het eerst naar de koning z'n paleis toekomen?
De kinderen raden: de spin, de leeuw, aap, panter, u.
Het was Popokaai de papegaai. En Popokaai de papegaai werd minister van Volksgezondheid. De giraf, die met zijn lange poten en zijn lange nek alles kan overzien, die werd minister van Verkeer en Waterstaat. De oude ezel Koeliki werd minister van Transport. Secrepatu, de schildpad, die werd inspecteur bij bosbeheer. Anansi de spin werd inspecteur Binnenland van kleinschalige kabelwerken.
De koning zei: "Hé Anansi, ik heb gehoord dat jij goed bent in het maken van spinnewebben. Weet je wat? Ga jij maar naar het bos toe, ga jij maar alle spinnewebben nakijken. En als ze kapot zijn, moet jij ze maken."
Anansi zegt timide helemaal geen zin te hebben om spinnewebben te gaan nakijken.
"Wil jij geen spinnewebben nakijken? Wat wil je dan wel?"
Anansi zegt met een zacht stemmetje dat hij Minister van Vertelkunst wil worden, en aan kinderen verhalen vertellen.
"Verhalen aan kinderen vertellen, Anansi? Maar dat is toch heel erg moeilijk? Dan moet je een heleboel tekst uit je hoofd leren?"
Anansi houdt vol dat hij graag verhalen wil vertellen.
"Dus jij wil verhalen vertellen aan kinderen? Als jij verhalen wil vertellen aan kinderen, dan moet jij eerst iets heel moeilijks voor mij doen. Snakey de slang wil niet naar mijn paleis toe komen. En als jij, Anansi, nou naar het bos wil gaan, en je kan de slang voor mij vinden... En als je de slang hebt gevonden en je kan de slang voor mij vangen en naar mijn paleis brengen, dan pas mag je verhalen vertellen aan de kinderen."
Anansi is bang en gaat het bos in. Hij weet helemaal niet waar de slang woont.
Hij roept heel zachtjes en voorzichtig: "Hela. Hola. Slangetje lief. Kom toch tevoorschijn. Laat je toch bekijken."
Maar de slang komt niet.
Hij roept het steeds een beetje harder: "Hela. Hola. Slangetje lief. Kom toch tevoorschijn. Laat je toch bekijken."
De slang vertoont zich niet.
De kinderen helpen met roepen: "Hela. Hola. Slangetje lief. Kom toch tevoorschijn. Laat je toch bekijken."
Anansi werd een beetje boos en hij zei: "Slang, ik roep je nog één keer, en als je dan niet komt dan word ik verschrikkelijk boos op je hoor! Hela! Hola! Slangetje lief! Kom toch tevoorschijn! Laat je toch bekijken!"
Maar de slang kwam nog steeds niet, en Anansi werd zo verschikkelijk boos en op een gegeven moment zei 'ie: "Hé slang, met je lelijke...!"
Kind vult aan: "Kop!"
Dat had 'ie niet moeten zeggen. Achter Anansi kwam plotseling de slang te voorschijn. Van schrik sprong Anansi recht omhoog de lucht in: hij leek wel een vliegende schotel op acht poten. [Verteller maakt zelf ook een luchtsprong]
De slang begint haar nagels te lakken, mascara op haar wimpers te smeren, haar lippen te stiften en parfum op te spuiten. [Dit beeldt de verteller uit zonder woorden, tot grote hilariteit van de kinderen].
De slang zei met bevallige stem: "Hallo Anansi. Hoe gaat het met jou? Ik vroeg me al af wie de koning zou ssssturen. Hihihi. Maar ik wil helemaal niet naar zijn paleisss."
Anansi begreep wel dat de slang helemaal geen domme gans was.
Hij zei tegen haar: "De koning heeft mij gevraagd om sister Snakey de slang uit te nodigen. Hij heeft een eervolle benoeming voor u."
De slang blijft echter liever in het bos: "Ik leef in het bos zoals ik leven wil, hmmm? Ik eet zoals ik eten wil, hmmm? Ik drink zoals ik drinken wil, hmmm? Ik kronkel zoals ik kronkelen wil, hmmm? Ik schud met mijn billen zoals ik met mijn billen schudden wil. Ik wil helemaal niet naar het paleis."
Anansi zegt dat de slang zich niet zo hoeft op te winden: "Rustig, rustig. De koning wil je alleen maar een speciale beloning geven. Jij slang, jij wordt wereldkampioen van de langste lichaamsdelen. Jij wordt de langste slang van het hele land."
Nu raakt de slang helemaal opgewonden.
Anansi klapt in zijn handen en roept: "Hé hé, stop eens even met dat gekronkel. Wacht eens even. Laat mij jou eens goed bekijken. Volgens mij heeft de koning zich vergist. Jij bent helemaal niet zo lang."
Anansi wil al vertrekken, maar wordt door de slang tegengehouden. Anansi wil de slang dan wel helpen om de langste ter wereld te worden. Hij steekt een paal in de grond en bindt de hals van de slang daaraan vast met spinnedraad. Nu moet de slang zich uitrekken. Hij steekt een tweede paal in de grond en bindt daar haar buik aan vast. De slang moet zich nog verder uitrekken en aan de derde paal bindt hij haar billen vast. Ze moet nog verder rekken en er komt nog een paal en nog een paal...
Anansi zegt steeds: "Hé Snakey, slang, het gaat goed hoor. Nog een klein stukkie. Ik ben d'r bijna. Nog een micromillimeterje, nog een haartje."
Anansi maakt het laatste stukje van de slang vast.
Nu zegt de slang: "Anansi. Ik zit vast. Ik kan me helemaal niet meer bewegen. Ik kan niet meer naar de koning z'n paleis toe."
"Ach, haha, geen probleem," zegt Anansi vrolijk: "Dat heb ik al voorzien."
Hij rolde de slang op en nam haar op zijn schouders mee naar het paleis. De volgende dag zagen ze Anansi aankomen met de slang. En alle dieren moesten heel hard lachen - wasbeer, ijsbeer, tijger, hond, Makaku aap, Donald Duck, Mickey Mouse, de Teletubbies en heel de rest van het paleis. Ze waren zo druk bezig met dijenkletsen en tranen wegvegen, dat ze de slang al vrij snel hebben losgelaten. De slang is toen heel stilletjes weggekropen. En Anansi mocht voortaan verhalen vertellen.
Dat was het eerste verhaal.
Applaus.
(Verteld aan kinderen van groep 6 en 7 op 1 juni 1999 in de Vila Novaschool, Staringstraat 1, Utrecht)
K: kind, kinderen
WS: "Eer tinn tinn, sigrie tinn tinn."
[stilte]
WS: "Eer tinn tinn, sigrie tinn tinn."
K: "Hihi."
WS herhaling steeds luider: "Eer tinn tinn, sigrie tinn tinn."
WS laat kinderen meedoen.
WS: "Eer tinn tinn."
K: "Eer tinn tinn."
WS: "Sigrie tinn tinn."
K: "Sigrie tinn tinn."
WS: "Dat betekent heel, heel, heel, lang geleden."
WS vertelt [hier volgt deels een parafrase, want de opnames zijn niet steeds goed te verstaan]: Er was een koning Konu, en die was de grootste, machtigste en sterkste heerser van heel Afrika. Hij was koning van een heel groot land, en daarom kon hij alle dieren van zijn land uit het bos naar zijn paleis laten komen. Iedereen moest naar de koning z'n paleis toekomen. Ze hadden zo goed hun best gedaan dat de koning hen een beloning wilde geven.
"Jullie krijgen van mij allemaal een beloning, een medaille," zei hij.
Wie zou er het eerst naar de koning z'n paleis toekomen?
De kinderen raden: de spin, de leeuw, aap, panter, u.
Het was Popokaai de papegaai. En Popokaai de papegaai werd minister van Volksgezondheid. De giraf, die met zijn lange poten en zijn lange nek alles kan overzien, die werd minister van Verkeer en Waterstaat. De oude ezel Koeliki werd minister van Transport. Secrepatu, de schildpad, die werd inspecteur bij bosbeheer. Anansi de spin werd inspecteur Binnenland van kleinschalige kabelwerken.
De koning zei: "Hé Anansi, ik heb gehoord dat jij goed bent in het maken van spinnewebben. Weet je wat? Ga jij maar naar het bos toe, ga jij maar alle spinnewebben nakijken. En als ze kapot zijn, moet jij ze maken."
Anansi zegt timide helemaal geen zin te hebben om spinnewebben te gaan nakijken.
"Wil jij geen spinnewebben nakijken? Wat wil je dan wel?"
Anansi zegt met een zacht stemmetje dat hij Minister van Vertelkunst wil worden, en aan kinderen verhalen vertellen.
"Verhalen aan kinderen vertellen, Anansi? Maar dat is toch heel erg moeilijk? Dan moet je een heleboel tekst uit je hoofd leren?"
Anansi houdt vol dat hij graag verhalen wil vertellen.
"Dus jij wil verhalen vertellen aan kinderen? Als jij verhalen wil vertellen aan kinderen, dan moet jij eerst iets heel moeilijks voor mij doen. Snakey de slang wil niet naar mijn paleis toe komen. En als jij, Anansi, nou naar het bos wil gaan, en je kan de slang voor mij vinden... En als je de slang hebt gevonden en je kan de slang voor mij vangen en naar mijn paleis brengen, dan pas mag je verhalen vertellen aan de kinderen."
Anansi is bang en gaat het bos in. Hij weet helemaal niet waar de slang woont.
Hij roept heel zachtjes en voorzichtig: "Hela. Hola. Slangetje lief. Kom toch tevoorschijn. Laat je toch bekijken."
Maar de slang komt niet.
Hij roept het steeds een beetje harder: "Hela. Hola. Slangetje lief. Kom toch tevoorschijn. Laat je toch bekijken."
De slang vertoont zich niet.
De kinderen helpen met roepen: "Hela. Hola. Slangetje lief. Kom toch tevoorschijn. Laat je toch bekijken."
Anansi werd een beetje boos en hij zei: "Slang, ik roep je nog één keer, en als je dan niet komt dan word ik verschrikkelijk boos op je hoor! Hela! Hola! Slangetje lief! Kom toch tevoorschijn! Laat je toch bekijken!"
Maar de slang kwam nog steeds niet, en Anansi werd zo verschikkelijk boos en op een gegeven moment zei 'ie: "Hé slang, met je lelijke...!"
Kind vult aan: "Kop!"
Dat had 'ie niet moeten zeggen. Achter Anansi kwam plotseling de slang te voorschijn. Van schrik sprong Anansi recht omhoog de lucht in: hij leek wel een vliegende schotel op acht poten. [Verteller maakt zelf ook een luchtsprong]
De slang begint haar nagels te lakken, mascara op haar wimpers te smeren, haar lippen te stiften en parfum op te spuiten. [Dit beeldt de verteller uit zonder woorden, tot grote hilariteit van de kinderen].
De slang zei met bevallige stem: "Hallo Anansi. Hoe gaat het met jou? Ik vroeg me al af wie de koning zou ssssturen. Hihihi. Maar ik wil helemaal niet naar zijn paleisss."
Anansi begreep wel dat de slang helemaal geen domme gans was.
Hij zei tegen haar: "De koning heeft mij gevraagd om sister Snakey de slang uit te nodigen. Hij heeft een eervolle benoeming voor u."
De slang blijft echter liever in het bos: "Ik leef in het bos zoals ik leven wil, hmmm? Ik eet zoals ik eten wil, hmmm? Ik drink zoals ik drinken wil, hmmm? Ik kronkel zoals ik kronkelen wil, hmmm? Ik schud met mijn billen zoals ik met mijn billen schudden wil. Ik wil helemaal niet naar het paleis."
Anansi zegt dat de slang zich niet zo hoeft op te winden: "Rustig, rustig. De koning wil je alleen maar een speciale beloning geven. Jij slang, jij wordt wereldkampioen van de langste lichaamsdelen. Jij wordt de langste slang van het hele land."
Nu raakt de slang helemaal opgewonden.
Anansi klapt in zijn handen en roept: "Hé hé, stop eens even met dat gekronkel. Wacht eens even. Laat mij jou eens goed bekijken. Volgens mij heeft de koning zich vergist. Jij bent helemaal niet zo lang."
Anansi wil al vertrekken, maar wordt door de slang tegengehouden. Anansi wil de slang dan wel helpen om de langste ter wereld te worden. Hij steekt een paal in de grond en bindt de hals van de slang daaraan vast met spinnedraad. Nu moet de slang zich uitrekken. Hij steekt een tweede paal in de grond en bindt daar haar buik aan vast. De slang moet zich nog verder uitrekken en aan de derde paal bindt hij haar billen vast. Ze moet nog verder rekken en er komt nog een paal en nog een paal...
Anansi zegt steeds: "Hé Snakey, slang, het gaat goed hoor. Nog een klein stukkie. Ik ben d'r bijna. Nog een micromillimeterje, nog een haartje."
Anansi maakt het laatste stukje van de slang vast.
Nu zegt de slang: "Anansi. Ik zit vast. Ik kan me helemaal niet meer bewegen. Ik kan niet meer naar de koning z'n paleis toe."
"Ach, haha, geen probleem," zegt Anansi vrolijk: "Dat heb ik al voorzien."
Hij rolde de slang op en nam haar op zijn schouders mee naar het paleis. De volgende dag zagen ze Anansi aankomen met de slang. En alle dieren moesten heel hard lachen - wasbeer, ijsbeer, tijger, hond, Makaku aap, Donald Duck, Mickey Mouse, de Teletubbies en heel de rest van het paleis. Ze waren zo druk bezig met dijenkletsen en tranen wegvegen, dat ze de slang al vrij snel hebben losgelaten. De slang is toen heel stilletjes weggekropen. En Anansi mocht voortaan verhalen vertellen.
Dat was het eerste verhaal.
Applaus.
(Verteld aan kinderen van groep 6 en 7 op 1 juni 1999 in de Vila Novaschool, Staringstraat 1, Utrecht)
Beschrijving
De koning beloont allerlei dieren met hoge overheidsfuncties. Anansi de spin wil liever verhalenverteller worden, dan zo'n functie krijgen. Hiervoor moet hij de slang uit het bos gaan halen. De slang laat zich niet gemakkelijk vangen. Dan gebruikt Anansi een list: de slang kan wereldkampioen als langste slang worden. De slang moet zich uitrekken en Anansi bindt haar aan alle kanten vast. Als de slang zich niet meer kan bewegen, rolt Anansi haar op en neemt haar mee naar het paleis. Iedereen moet daar erg lachen om Anansi. Hij krijgt zijn beloning, en de slang kruipt beschaamd weg.
Bron
vertel-voorstelling op Vila Novaschool voor kinderen van groep 6 en 7.
Commentaar
1 juni 1999
Zie onder beeld voor een foto van de verteller.
Naam Overig in Tekst
Popokaai
Popokaai 
Anansi
Anansi
Koeliki
Koeliki
Secrepatu
Secrepatu
Snakey
Snakey
Makaku
Makaku
Donald Duck
Donald Duck
Mickey Mouse
Mickey Mouse
Teletubbies
Teletubbies
Naam Locatie in Tekst
Konu
Konu
Afrika
Afrika
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21