Hoofdtekst
WS: Winston Scholsberg
K: kind, kinderen
WS: "Wat doet zeerder: een leugen of pijn in je billen?"
K: "Een leugen."
K: "Pijn in je billen."
WS vertelt [in parafrase]
"Whaaaah! Ik heb zo'n pijn in mijn rechterbil!"
[Meisjes die zitten te klieren worden naar voren gehaald: ze willen kennelijk een toneelstukje doen. Nu zijn de meisjes verlegen en keren spoedig naar hun bank terug.]
"Hé, wie gilt daar zo? Wie heeft daar zo'n pijn?" Aap Makaku komt binnen.
Het blijkt de koning te zijn die zo'n pijn heeft: hij heeft last van een steenpuist op zijn rechterbil.
"Een steenpuist op de rechterbil? O wacht even," zegt iemand: "Een puist, daar moet je een broodpap op smeren: Brinta."
"Brinta? Op de koning z'n bil? Hoe kom je d'r bij? Dat kan helemaal niet. "
"O, nee nee nee," zegt weer een ander, "weet je wat? Op de koning zijn bil moet je jam opsmeren. Jam."
"Jam op de koning z'n bil? Dat kan toch niet."
"Nee, weet je wat je moet doen? Je moet Clearasil Complete op koning zijn bil smeren."
"Clearasil Complete: dat is toch voor jeugdpuistjes! Dat doe je toch niet..."
Nou, ze hebben alles geprobeerd, maar de bil van de koning deed nog steeds zeer.
Dus zei de koning tegen aap Makaku: "Zegt het voort, zegt het voort, aan je vader, je moeder, je oom, je tante, je grootmoeder, je kleinkind, je achternicht, je voornicht, dat de koning betalen wil voor genezing van zijn rechterbil - zéér veel geld betalen wil voor genezing van zijn rechterbil."
En zo verspreidde zich dat nieuws door heel het koninkrijk. De volgende morgen stonden er drie genezers bij de koning op de stoep. Eerste was Secrepatu de schildpad en die kwam met een drankje op houtskool-basis - weet je wel: wat je in je barbecue hebt. En dat hielp... vijf minuten.
Toen sprong de koning op: "Whoaaah! Ik kan niet meer zitten! Wie helpt me af van deze kwaal?"
De tweede was Popokaai de papegaai - die was tenslotte ook de minister van volksgezondheid - die kwam met een drankje aan op kruidenbasis. En dat hielp 15 minuten.
Toen sprong de koning: "Whoaaah! Ik kan niet meer zitten, ik kan niet meer staan. Wie helpt me?"
De derde was Tamanua. Tamanua was de miereneter. Hij kwam met een geheim drankje, waarvan de koning een klein slokje mocht nemen. De rest van het drankje goot Tamanua over de koning zijn schedeldak, met allerlei woorden zoals "abacadabra" en "boterham met pindakaas en jam".
En dat hielp! Wel anderhalve dag was de koning rustig in slaap gevallen en aap Makaku en Tamanua die stonden bij de koning zijn bed te wachten tot de koning weer wakker zou worden. Om te zien of ze de beloning van de koning uitgeloofd zouden krijgen.
Opeens sprong de koning op: "Whoeaaa! Ik kan niet meer zitten! Ik kan niet meer staan! Het doet zo'n pijn. Dit hier is de allerergste pijn die er bestaat."
Het zal jullie misschien niet verbazen wie juist op dat moment binnenkomt: de spin Anansi.
"Ga weg!" zei de koning, "ga allemaal weg! Ik wil niemand meer zien! Dit hier is de allerergste pijn die er bestaat."
"Maar koninkje, ik ben het; uw nederige onderdaan Anansi. Ik heb iets goeds voor u."
"Niemand kan mij helpen."
"Maar ik wil u troosten. Er zijn dingen die nog meer pijn doen dan uw kwaal."
"Wat!? Wat beweer je daar, jij langpoot, leeghoofd?! Wat doet dan nóg meer pijn?"
Anansi zei: "Uh, uh, koning, excellentie, excuseer mij, maar een leugen doet nog meer pijn. En als u dat wil, kan ik het bewijzen."
"Bewijs het dan!"
"Als ik het u bewijs, heer koning, geeft u mij dan zeer veel geld als beloning."
"Ik geef je wat je toekomt. Dus als je nonsens kletst, dan laat ik je in hele kleine stukjes scheuren!"
Anansi was helemaal niet bang. Hij was helemaal niet bang: hij lachte zelfs.
"Hihihi. Ik krijg je wel," zei 'ie.
En hij ging snel naar huis, naar zijn vrouw Makuba.
Hij kwam thuis en hij zei: "Vrouw, ik heb belangrijk werk."
Die nacht ging hij met zijn kleine zoontje Kwami naar het paleis. Hij lichtte er een stoeptegel op, en groef een gat. Toen moest Kwami in het gat gaan zitten, en Anansi legde de tegel weer over het gat.
Anansi zei: "Kun je ademhalen?"
Kwami zei: "Ja papa, ik kan ademhalen."
"Kun je de sterren zien schijnen?"
"Ja papa, ik kan de sterren zien schijnen, hoor."
En toen liet Anansi zijn broek zakken, en maakte een grote stinkende poepedrol op de tegel.
Anansi zei: "Kwami, heb je onthouden wat je moet zeggen, als iemand het ruikt?"
Kwami zei: "Ja papa, ik heb het onthouden, hoor. Ik moet zeggen:..."
"Sssstt! Nog niet zeggen. Pas als iemand het ruikt. Ga jij nog maar wat slapen. Ik klim boven in de boom, en ik wacht af wat er morgenochtend gaat gebeuren. Niks zeggen, pas als iemand het ruikt."
[WS beeldt nu het poepen van een hele grote drol uit]
De volgende ochtend komen de dieren langs het paleis en zien de grote hoop liggen.
Popokaai de papegaai roept: "Wat is dat nou? Schande, schande, schandaligheid!"
Secrepatu de schildpad die zegt: "Huh? Huh? Poep op de koninklijke stoep?"
"Schande, schande, schandaligheid!"
"Poep op de koninklijke stoep?"
Aap Makaku komt eraan en zegt: "Hé, opgedonderd! Ga weg jij! Of ik kom je in je poten bijten. Stinkend gepeupel! Wie heeft er hier in zijn broek gepoept?"
WS loopt de kinderen langs om te ruiken; veel gelach.
"Waar komt die lucht vandaan? Het komt hier ergens vandaan. Whaa! Wie heeft dat gedaan?"
En die poep zei: "De koning heeft mij gedaan."
"Wacht even. Wacht even, volgens mij heb ik het niet verstaan," zei Makaku: "Ik zei: wie heeft dat gedaan?"
En die poep zei weer: "De koning heeft mij gedaan, zeg ik toch."
"Dat kan toch helemaal niet? De koning zal toch niet op zijn eigen stoep hebben gepoept, of wel? Zou de koning nou op z'n eigen stoep poepen, denk je?"
"Weet je wat?" zei iemand: "Laten we het aan de koning zelf vragen."
"Hé, goed idee. Laten we het aan de koning Konu zelf vragen."
Maar niemand wil het aan de boze koning gaan vragen. Iedereen was doodsbang.
[WS vraagt of iemand in de zaal het wel durft. Eén jongen komt, maar is na een gemompeld zinnetje snel weer verdwenen. Een brutaal meisje Cynthia durft wel, vraagt het aan de koning, en reageert brutaal op zijn boosheid.]
Iedereen wees naar de aap en zei: "Aap, aap, aap, laat aap Makaku maar gaan."
De koning was intussen opgestaan van zijn ziekbed om te kijken wat dat voor lawaai was op zijn koninklijke stoep.
Aap Makaku ging naar hem toe en zei: "Uh, uh, uwe koninklijke narigheid, uh, uwe koninklijke harigheid, uh, uwe koninklijke hoogheid, majesteit, ja, een zeer onaangename post. Vanwege onderzoek verzoeken wij u uh... Men denkt dat u heeft uh, poepoepoe... men zegt dat uw billen hebben gepoepoepoe..."
Hoe zeg je dat nou tegen die vent?
De koning zijn ogen vielen bijna uit zijn schedeldak toen hij die stinkende belediging op zijn stoep zag.
"Wat?!" zei hij; "Wat is dat hier?! Wie heeft deze poep op mijn stoep gepoept?!"
Niemand durfde wat te zeggen van pure schrik.
Maar plots was daar het stemmetje van de poep en die zei: "Maar koning, jij hebt mij toch gepoept?"
O, je zou je ogen bijna niet geloven! Afschieten van raketten, atoombommen ontploffen zelf, zo groot was de woedeuitbarsting van deze koning Konu. Hij begon van links naar rechts, van noord naar zuid, vreselijke klappen en meppen uit te delen van razernij, dat al zijn onderdanen dekking moesten zoeken tussen boomstronken en hoog in de boom.
"Huhuhuh. Ik heb op mijn eigen stoep gepoept," zei hij tenslotte toen hij weer op adem was gekomen.
Anansi die ondertussen uit de boom was gekropen, die zei: "Hé, een werkelijke leugen is dat. Want ik, Anansi, kan bewijzen dat de koning zijn billen onschuldig zijn aan deze poep."
Iedereen was opgelucht en iedereen was blij.
Anansi zei: "Nee, jullie moeten niet zo snel blij zijn, want al die tijd dat deze leugen duurde, heeft de koning helemaal niets gevoeld van zijn steenpuist op zijn rechterbil. Haha. Ik zei het jullie toch: een leugen doet meer pijn dan die kwaal van u."
En daar gaf de koning Anansi gelijk in; hij voelde inderdaad niet zoveel meer van zijn steenpuist.
Anansi zei: "Ik zei het jullie toch? Een leugen doet meer pijn dan heel die kwaal van u. Ik, Anansi de spin, ik heb het bewezen. Of niet?"
En toen kreeg Anansi veel geld als beloning van de koning.
[WS laat de kinderen tegen elkaar opbieden over de hoogte van het bedrag dat Anansi kreeg: een stuiver, een gulden, 20.000 Euro's etc. Wie laag biedt, krijgt als reactie: "En jij een krent?" en "Nog een krent in de zaal." Bij het hoogste bedrag: "Heb je het geld bij je?" De leerling blijkt daarmee de poep te hebben gekocht. WS smeert het aan zijn handen en vervolgens in het haar van kinderen en volwassenen in de zaal.]
(Verteld aan kinderen van groep 6 en 7 op 1 juni 1999 in de Vila Novaschool, Staringstraat 1, Utrecht)
K: kind, kinderen
WS: "Wat doet zeerder: een leugen of pijn in je billen?"
K: "Een leugen."
K: "Pijn in je billen."
WS vertelt [in parafrase]
"Whaaaah! Ik heb zo'n pijn in mijn rechterbil!"
[Meisjes die zitten te klieren worden naar voren gehaald: ze willen kennelijk een toneelstukje doen. Nu zijn de meisjes verlegen en keren spoedig naar hun bank terug.]
"Hé, wie gilt daar zo? Wie heeft daar zo'n pijn?" Aap Makaku komt binnen.
Het blijkt de koning te zijn die zo'n pijn heeft: hij heeft last van een steenpuist op zijn rechterbil.
"Een steenpuist op de rechterbil? O wacht even," zegt iemand: "Een puist, daar moet je een broodpap op smeren: Brinta."
"Brinta? Op de koning z'n bil? Hoe kom je d'r bij? Dat kan helemaal niet. "
"O, nee nee nee," zegt weer een ander, "weet je wat? Op de koning zijn bil moet je jam opsmeren. Jam."
"Jam op de koning z'n bil? Dat kan toch niet."
"Nee, weet je wat je moet doen? Je moet Clearasil Complete op koning zijn bil smeren."
"Clearasil Complete: dat is toch voor jeugdpuistjes! Dat doe je toch niet..."
Nou, ze hebben alles geprobeerd, maar de bil van de koning deed nog steeds zeer.
Dus zei de koning tegen aap Makaku: "Zegt het voort, zegt het voort, aan je vader, je moeder, je oom, je tante, je grootmoeder, je kleinkind, je achternicht, je voornicht, dat de koning betalen wil voor genezing van zijn rechterbil - zéér veel geld betalen wil voor genezing van zijn rechterbil."
En zo verspreidde zich dat nieuws door heel het koninkrijk. De volgende morgen stonden er drie genezers bij de koning op de stoep. Eerste was Secrepatu de schildpad en die kwam met een drankje op houtskool-basis - weet je wel: wat je in je barbecue hebt. En dat hielp... vijf minuten.
Toen sprong de koning op: "Whoaaah! Ik kan niet meer zitten! Wie helpt me af van deze kwaal?"
De tweede was Popokaai de papegaai - die was tenslotte ook de minister van volksgezondheid - die kwam met een drankje aan op kruidenbasis. En dat hielp 15 minuten.
Toen sprong de koning: "Whoaaah! Ik kan niet meer zitten, ik kan niet meer staan. Wie helpt me?"
De derde was Tamanua. Tamanua was de miereneter. Hij kwam met een geheim drankje, waarvan de koning een klein slokje mocht nemen. De rest van het drankje goot Tamanua over de koning zijn schedeldak, met allerlei woorden zoals "abacadabra" en "boterham met pindakaas en jam".
En dat hielp! Wel anderhalve dag was de koning rustig in slaap gevallen en aap Makaku en Tamanua die stonden bij de koning zijn bed te wachten tot de koning weer wakker zou worden. Om te zien of ze de beloning van de koning uitgeloofd zouden krijgen.
Opeens sprong de koning op: "Whoeaaa! Ik kan niet meer zitten! Ik kan niet meer staan! Het doet zo'n pijn. Dit hier is de allerergste pijn die er bestaat."
Het zal jullie misschien niet verbazen wie juist op dat moment binnenkomt: de spin Anansi.
"Ga weg!" zei de koning, "ga allemaal weg! Ik wil niemand meer zien! Dit hier is de allerergste pijn die er bestaat."
"Maar koninkje, ik ben het; uw nederige onderdaan Anansi. Ik heb iets goeds voor u."
"Niemand kan mij helpen."
"Maar ik wil u troosten. Er zijn dingen die nog meer pijn doen dan uw kwaal."
"Wat!? Wat beweer je daar, jij langpoot, leeghoofd?! Wat doet dan nóg meer pijn?"
Anansi zei: "Uh, uh, koning, excellentie, excuseer mij, maar een leugen doet nog meer pijn. En als u dat wil, kan ik het bewijzen."
"Bewijs het dan!"
"Als ik het u bewijs, heer koning, geeft u mij dan zeer veel geld als beloning."
"Ik geef je wat je toekomt. Dus als je nonsens kletst, dan laat ik je in hele kleine stukjes scheuren!"
Anansi was helemaal niet bang. Hij was helemaal niet bang: hij lachte zelfs.
"Hihihi. Ik krijg je wel," zei 'ie.
En hij ging snel naar huis, naar zijn vrouw Makuba.
Hij kwam thuis en hij zei: "Vrouw, ik heb belangrijk werk."
Die nacht ging hij met zijn kleine zoontje Kwami naar het paleis. Hij lichtte er een stoeptegel op, en groef een gat. Toen moest Kwami in het gat gaan zitten, en Anansi legde de tegel weer over het gat.
Anansi zei: "Kun je ademhalen?"
Kwami zei: "Ja papa, ik kan ademhalen."
"Kun je de sterren zien schijnen?"
"Ja papa, ik kan de sterren zien schijnen, hoor."
En toen liet Anansi zijn broek zakken, en maakte een grote stinkende poepedrol op de tegel.
Anansi zei: "Kwami, heb je onthouden wat je moet zeggen, als iemand het ruikt?"
Kwami zei: "Ja papa, ik heb het onthouden, hoor. Ik moet zeggen:..."
"Sssstt! Nog niet zeggen. Pas als iemand het ruikt. Ga jij nog maar wat slapen. Ik klim boven in de boom, en ik wacht af wat er morgenochtend gaat gebeuren. Niks zeggen, pas als iemand het ruikt."
[WS beeldt nu het poepen van een hele grote drol uit]
De volgende ochtend komen de dieren langs het paleis en zien de grote hoop liggen.
Popokaai de papegaai roept: "Wat is dat nou? Schande, schande, schandaligheid!"
Secrepatu de schildpad die zegt: "Huh? Huh? Poep op de koninklijke stoep?"
"Schande, schande, schandaligheid!"
"Poep op de koninklijke stoep?"
Aap Makaku komt eraan en zegt: "Hé, opgedonderd! Ga weg jij! Of ik kom je in je poten bijten. Stinkend gepeupel! Wie heeft er hier in zijn broek gepoept?"
WS loopt de kinderen langs om te ruiken; veel gelach.
"Waar komt die lucht vandaan? Het komt hier ergens vandaan. Whaa! Wie heeft dat gedaan?"
En die poep zei: "De koning heeft mij gedaan."
"Wacht even. Wacht even, volgens mij heb ik het niet verstaan," zei Makaku: "Ik zei: wie heeft dat gedaan?"
En die poep zei weer: "De koning heeft mij gedaan, zeg ik toch."
"Dat kan toch helemaal niet? De koning zal toch niet op zijn eigen stoep hebben gepoept, of wel? Zou de koning nou op z'n eigen stoep poepen, denk je?"
"Weet je wat?" zei iemand: "Laten we het aan de koning zelf vragen."
"Hé, goed idee. Laten we het aan de koning Konu zelf vragen."
Maar niemand wil het aan de boze koning gaan vragen. Iedereen was doodsbang.
[WS vraagt of iemand in de zaal het wel durft. Eén jongen komt, maar is na een gemompeld zinnetje snel weer verdwenen. Een brutaal meisje Cynthia durft wel, vraagt het aan de koning, en reageert brutaal op zijn boosheid.]
Iedereen wees naar de aap en zei: "Aap, aap, aap, laat aap Makaku maar gaan."
De koning was intussen opgestaan van zijn ziekbed om te kijken wat dat voor lawaai was op zijn koninklijke stoep.
Aap Makaku ging naar hem toe en zei: "Uh, uh, uwe koninklijke narigheid, uh, uwe koninklijke harigheid, uh, uwe koninklijke hoogheid, majesteit, ja, een zeer onaangename post. Vanwege onderzoek verzoeken wij u uh... Men denkt dat u heeft uh, poepoepoe... men zegt dat uw billen hebben gepoepoepoe..."
Hoe zeg je dat nou tegen die vent?
De koning zijn ogen vielen bijna uit zijn schedeldak toen hij die stinkende belediging op zijn stoep zag.
"Wat?!" zei hij; "Wat is dat hier?! Wie heeft deze poep op mijn stoep gepoept?!"
Niemand durfde wat te zeggen van pure schrik.
Maar plots was daar het stemmetje van de poep en die zei: "Maar koning, jij hebt mij toch gepoept?"
O, je zou je ogen bijna niet geloven! Afschieten van raketten, atoombommen ontploffen zelf, zo groot was de woedeuitbarsting van deze koning Konu. Hij begon van links naar rechts, van noord naar zuid, vreselijke klappen en meppen uit te delen van razernij, dat al zijn onderdanen dekking moesten zoeken tussen boomstronken en hoog in de boom.
"Huhuhuh. Ik heb op mijn eigen stoep gepoept," zei hij tenslotte toen hij weer op adem was gekomen.
Anansi die ondertussen uit de boom was gekropen, die zei: "Hé, een werkelijke leugen is dat. Want ik, Anansi, kan bewijzen dat de koning zijn billen onschuldig zijn aan deze poep."
Iedereen was opgelucht en iedereen was blij.
Anansi zei: "Nee, jullie moeten niet zo snel blij zijn, want al die tijd dat deze leugen duurde, heeft de koning helemaal niets gevoeld van zijn steenpuist op zijn rechterbil. Haha. Ik zei het jullie toch: een leugen doet meer pijn dan die kwaal van u."
En daar gaf de koning Anansi gelijk in; hij voelde inderdaad niet zoveel meer van zijn steenpuist.
Anansi zei: "Ik zei het jullie toch? Een leugen doet meer pijn dan heel die kwaal van u. Ik, Anansi de spin, ik heb het bewezen. Of niet?"
En toen kreeg Anansi veel geld als beloning van de koning.
[WS laat de kinderen tegen elkaar opbieden over de hoogte van het bedrag dat Anansi kreeg: een stuiver, een gulden, 20.000 Euro's etc. Wie laag biedt, krijgt als reactie: "En jij een krent?" en "Nog een krent in de zaal." Bij het hoogste bedrag: "Heb je het geld bij je?" De leerling blijkt daarmee de poep te hebben gekocht. WS smeert het aan zijn handen en vervolgens in het haar van kinderen en volwassenen in de zaal.]
(Verteld aan kinderen van groep 6 en 7 op 1 juni 1999 in de Vila Novaschool, Staringstraat 1, Utrecht)
Beschrijving
De koning heeft een steenpuist op zijn rechterbil. Niemand kan hem genezen. Spin Anansi verklaart dat een leugen meer pijn doet dan een steenpuist op de rechterbil. Hij moet dit bewijzen. 's Nachts graaft hij een kuil onder een tegel op de koninklijke stoep. Zijn zoontje gaat erin zitten. Dan poept Anansi op de stoep. 's Ochtends zien de dieren de schandelijke drol. De drol beweert, dat hij door de koning zelf gemaakt is. Uiteindelijk krijgt ook de koning dit te horen, en hij wordt buitengewoon kwaad. Dan komt Anansi tevoorschijn. Hij heeft bewezen dat de koning al die tijd geen pijn in zijn bil heeft gehad door deze schandelijke leugen. De koning geeft toe dat Anansi gelijk heeft, en beloont hem met veel geld.
Bron
vertel-voorstelling op Vila Novaschool voor kinderen van groep 6 en 7.
Commentaar
1 juni 1999
Op basis van enkele sterk overeenkomende details lijkt deze vertelling geïnspireerd te zijn op 'Hoe Anansi zijn weddenschap won' van Noni Lichtveld (geb. 1929). Het verhaal is gepubliceerd in M. van Kempen (ed.): <i>Mama Sranan. 200 jaar Surinaamse verhaalkunst</i>. Amsterdam (etc.), 1999, p.428-429.
Naam Overig in Tekst
Makaku
Makaku 
Brinta
Brinta
Clearasil Complete
Clearasil Complete
Secrepatu
Secrepatu
Popokaai
Popokaai
Tamanua
Tamanua
Anansi
Anansi
Cynthia
Cynthia
Euro
Euro
Naam Locatie in Tekst
Konu
Konu
Makuba
Makuba
Kwami
Kwami
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21