Hoofdtekst
’t Was toe Florimond Blanckes. Ze ’n kosten nie meer keernen. ’t Jongste meisen kam ziek. En ze gingen naar de paters. Ze’n koste zij uit heur bedde nie meer. Maar de paters hên ze d’ruit gejaagd en z’hèt ipgebleven. Maar ’t was wreed. Rond te drien olle nachte, ’t begoste daar ol te draaien en te keren en leven te maken. En schremen da ze deê. Os de pasters heur hên doen ipstaan, ’t was ol gedaan. Heel de doeninge (boerderij) was daar lijk betoverd.
Beschrijving
Op een boerderij in Wervik kon men geen boter meer karnen. De jongste dochter werd er bovendien zo ziek dat ze in bed moest blijven. Iedere nacht omstreeks drie uur begon alles in de boerderij te draaien. Het meisje schreeuwde dan luidkeels. De paters geboden haar het bed te verlaten. Zodra het meisje was opgestaan, werd alles weer normaal op de boerderij.
Bron
G. Speecke, Leuven, 1959
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (menen en omstreken)
158
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Wervik 
Wervik 
Plaats van Handelen
Wervik
Wervik